بررسی اثربخشی درمان تنظیم هیجانی بر کاهش ولع مصرف مواد و بهبود سازگاری زناشوئی در ر بیماران وابسته به مصرف مواد

اهداف: موضوع پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان تنظیم هیجانی در بدتنظیمی هیجانی، میزان ولع و سازگاری زناشویی بیماران معتاد تحت درمان است. طراحی: اين مطالعه كارآزمايي باليني با مراحل پيش آزمون و پس آزمون مي باشد. نحوه انجام: با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، 30 نفر مراجعه کننده به مرکز درمانی بیمارستان نور شهر اصفهان انتخاب شده و به طور تصادفی در دو گروه متادون درمانی یا گروه آزمایش (متادون درمانی و درمان تنظیم هیجان) جایگزین خواهند شد. قبل و بعد از اجرای جلسات درمان در گروه تنظیم هیجانی، هر دو گروه به پرسشنامه ی تنظیم هیجانی گراتز، سازگاری زناشویی اسپانیر و باورهای مربوط به ولع را پاسخ مي دهند. شرایط ورود و خروج اصلی شرکت کنندگان: شرايط ورود: دارا بودن ملاکهای تشخیص اختلال مصرف مواد به تشخیص روانپزشک؛ عدم دریافت درمانهای روانشناختی حداقل به مدت یک ماه قبل از ورود به پژوهش؛ داشتن حداقل 18 سال و حداکثر 60 سال؛ دارا بودن حداقل تحصیلات در سطح سوم راهنمایی؛ موافقت بیمار برای شرکت در پژوهش بر اساس امضای رضایتنامه کتبی. شرايط خروج: داشتن علایم سایکوتیک؛ دارابودن ملاک های کامل سایر اختلالات روانشناختی در محور I؛ داشتن افکار جدی در مورد خودکشی که امکان دریافت دارو و ثابت نگهداشتن آن را ناممکن می سازد؛ دارا بودن علایم اختلال شخصیت دو اختلال شخصیت مرزی و ضداجتماعی. مداخلات: گروه تنظیم هیجانی هشت جلسه درمان تنظیم هیجان دریافت خواهند کرد. گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. متغیر های پیامد اصلی: مشکلات در تنظیم هیجانی، سازگاری زناشویی و باورهای مربوط به ولع.

محقق