بررسی تاثیر مشارکت در گروه‌های حمایتی بر افسردگی، احساس تنهائی و کیفیت زندگی مراقبین خانوادگی افراد مبتلا به آلزایمر

هدف مطالعه: تعيين تاثير شركت در گروههاي حمايتگر بر افسردگی، احساس تنهائی و کیفیت زندگی مراقبین خانوادگی بيماران مبتلا به آلزايمر مراجعه کننده به انجمن آلزايمر ايران طراحي انجام مطالعه: تصادفي سازی، با گروه كنترل، قبل و بعد از مداخله معیار های ورود به مطالعه: کلیه مراقبین خانوادگی افراد مبتلا به آلزایمر، بدون لحاظ کردن شرط سنی. داشتن حداقل یک سال تجربه ی مراقبت از فرد مبتلا به آلزایمر. داشتن حداقل سواد خواندن و نوشتن. داشتن تمایل جهت مشارکت در گروه حمایتی. فقدان بیماری روانشناختی مشخص شده. معیارهای خروج از مطالعه: عدم تمایل برای ادامه ی همکاری. مرگ فرد مبتلا به آلزایمر. عوض شدن مراقب اولیه فرد مبتلا به آلزایمر. شرکت در گروه های حمایتگر. شرکت در کمتر از سه جلسه گروه‌های حمایتی حجم نمونه: 80 نفر مداخله يا مداخلات مورد مطالعه: گروه حمايتي زمان مداخله: هشت جلسه یک و نیم تا دو ساعته در طول هشت هفته پيامد اوليه يا پيامدهاي مورد مطالعه: افسردگی، احساس تنهائی، کیفیت زندگی

معاونت تحقيقات و فناوري دانشگاه علوم پزشكي تهران