مقایسه اثرات کتامین وتیوپنتال سدیم بر افسردگی، شناخت و مدت زمان تشنج در بیماران افسرده تحت درمان با الکتروشوک درمانی

این مطالعه یک مطالعه دو سویه کور، تصادفی و کنترل شده است که توسط کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی تهران مورد تائید قرار گرفته است. در این مطالعه اثرات درمانی و عوارض شناختی استفاده از داروهای کتامین و تیوپنتال سدیم به عنوان داروی بیهوشی در الکتروشوک درمانی در 30 بیمار )در دو گروه 15 نفره) در محدوده سنی 50-20 سال، که اختلال افسردگی اساسی آنها مطابق با معیارهای متن تجدید نظر شده راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی به تایید رسیده است و افسردگی آنها در معیار افسردگی همیلتون بالاتر یا مساوی 18 است و کاندیدای درمان با الکتروشوک هستند و رضایتنامه آگاهانه را امضا نموده باشند، بررسی می شود. روز قبل از اولین جلسه الکتروشوک ارزیابی اولیه طبی از کلیه بیماران به عمل می آید. در همان روز تست(MINI-MENTAL STATE EXAMINATION,MSE )و همیلتون اخذ می شود. بیماران به صورت تصادفی کتامین (1-2 mg/kg) یا تیوپنتال (2-3 mg/kg) را به عنوان داروی بیهوشی جهت الکتروشوک دریافت خواهند کرد. برای بیماران قبل از اینداکشن بیهوشی آتروپین تجویز می شود. پس از القاء بیهوشی سوکسینیل کولین برای شل شدن عضلات تجویز خواهد شد. اقدامات حمایتی تنفسی برای بیماران با اکسیژن از طریق ماسک مناسب صورت انجام خواهد گرفت. سپس شوک الکتریکی با تیتر دوز بر اساس سن برای الکتروشوک درمانی داده خواهد شد. در هر جلسه الکتروشوک درمانی، مدت زمان تشنج، ضربان قلب و فشار خون اندازه گیری می شود. ارزیابی شناخت و افسردگی قبل از جلسه دوم، 3 تا7 روز پس از جلسه ششم و یک ماه پس از آن تکرار می شود

دانشگاه علوم پزشکی تهران