بررسی کارآیی درمان فشرده زبان بر میزان بهبودی اختلالات گفتار و زبان در بیماران مبتلا به آفازی

مطالعه حاضر به بررسی اثر درمان فشرده بر مهارت های زبانی بیماران مبتلا به آفازی می پردازد. بیماران مورد مطالعه شامل بیماران مبتلا به آفازی هستند که حداقل یک سال از زمان سکته مغزی آنها گذشته است و توانایی حداقل تولید تک کلمه را داشته باشند. با توجه به طرح مطالعه (تک موردی) و نوع مداخله مورد نظر، 2 بیمار بمدت 9 هفته تحت درمان قرار خواهند گرفت. در سه هفته اول بدون درمان و در انتهای هر هفته درمانی (هفته 4 تا 7) آزمون زبانپریشی فارسی گرفته می شود. هفته های هشتم و نهم بعنوان پیگیری اثر درمان در نظر گرفته می شوند. درمان شامل سه روز در هفته و هر روز 150 دقیقه و در کل 30 ساعت می باشد. مواد درمانی شامل 60 جفت تصویر سیاه و سفید می باشند که بیماران باید فقط بصورت کلامی از یکدیگر درخواست نمایند. فعالیت درمانی در یک گروه سه نفره متشکل از دو بیمار و یک درمانگر انجام خواهد شد.

دانشگاه علوم پزشکی تهران