کارآزمایی بالینی مقایسه اثر بخشی هیالورونیک اسید داخل مفصلی و آتورواستاتين خوراکي در کاهش درد، خشکی و عملکرد زانو در مبتلایان به استئوآرتریت خفیف تا متوسط زانو

هدف این مطالعه بررسی و مقایسه اثرات احتمالی اسید هیالورونیک داخل مفصلی و آتوروستاتین خوراکی روی علائم ناشی از استئوآرتریت زانو است. این پژوهش بصورت باز، موازی و تصادفی سازی شده روی بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو (بر اساس معیارهای انجمن روماتولوژی امریکا) که به درمانگاه روماتولوژی بیمارستان امام رضا، مشهد ،ایران مراجعه می کنند، انجام می شود. افراد واجد شرایط باید تمام معیارهای زیر را دارا باشند: ابتلا به استئوآرتریت زانو، سن 70-50 سال، مبتلایان به استئوآرتریت گرید I و II بر اساس معیارهای رادیولوژیک کلگرن-لارنس و بیماران با اسکور درد حداقل 60 (از 100). افراد زیر وارد مطالعه نخواهند شد: استئوآرتریت ثانویه، اختلالات سیستمیک، بیماری التهابی مفصل، انحراف عمده اگزیال (واروس یا والگوس بیشتر از 50 درجه)، کواگولوپاتی ها، بیماریهای شدید قلبی - عروقی، عفونت فعال و اختلالات ایمنی. تعداد کل افراد مورد مطالعه 70 نفر خواهند بود. بیماران بصورت تصادفی (با استفاده از جدول اعداد تصادفی) به دو گروه 35 نفری تقسیم می شوند. گروه اول تحت درمان با هیالورونیک اسید داخل مفصلی (هیالورن هگزال 20 میلی گرمی، آلمان) یک آمپول در هفته تا 3 نوبت قرار خواهند گرفت. به گروه دوم روزانه یک قرص آتورواستاتین 40 میلی‌گرمی (سبحان دارو، تهران، ایران) به مدت 6 ماه داده خواهد شد. نحوه پر کردن پرسشنامه وماک به بیماران آموزش داده خواهد شد. پیامد اصلی اولیه تغییر در علائم بالینی ناشی از استئوآرتریت زانو خواهد بود. میزان درد، خشکی و عملکرد بر اساس پرسشنامه وماک برای ارزیابی پاسخ به درمان در بدو مطالعه و بعد هر یک ماه تا 6 ماه تعیین و پر می شود. مصرف داروهای مسکن و ضد التهاب غیر استروئیدی منعی نداشته اما 48 ساعت قبل از پر کردن پرسشنامه وماک باید قطع شوند.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد