تاثیر اجرای یک برنامه تمرینی با محدودیت جریان خون بر فاکتور های بالینی و عملکردی بیماران مزمن انسدادی ریوی

تاثیر اجرای یک برنامه تمرینی با محدودیت جریان خون بر فاکتور های بالینی و عملکردی بیماران مزمن انسدادی ریوی بیمارستان مسیح دانشوری

کارازمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، بدون کورسازی، تصادفی شده، فاز3 بر روی 20 بیمار. برای تصادفی سازی از جدول اعداد تصادفی استفاده شد.

مطالعه حاضر کارآزمایی بالینی بر روی بیماران مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه(COPD) مراجعه کننده به بیمارستان مسیح دانشوری تهران می باشد. بیماران بطور تصادفی به دو گروه تقسیم می شوند. تست پیاده روی شش دقیقه ای، sit to stand و داینامومتری انجام شده سپس بیماران گروه مداخله تمرینات تنفسی شامل تنفس دیافراگمی و chest expansion و سپس به مدت 20 دقیقه همراه با BFR با لود پایین به صورت intermittent از دوچرخه ثابت استفاده می کنند. در گروه کنترل بیماران تنها تمرینات تنفسی انجام می دهند.

معیارهای ورود به مطالعه شامل بیماران مزمن انسدادی پایدار، قادر به انجام ورزش هوازی، بین سنین 40 تا 65 سال و معیارهای خروج از مطالعه شامل • sickle cell anemia، سابقه ی venous thromboembolism، بیماران مبتلا به سرطان (mass)، بیماران دارای هموپتزی، بیماران مبتلا به آبسه ریوی، بیماران مبتلا به فیبروز، بیماران نقص ایمنی، بیمارانی با ناپایداری سیستم قلبی عروقی

در گروه مداخله آموزش تمرینات تنفسی شامل تنفس دیافراگمی و chest expansion و سپس به مدت 20 دقیقه همراه با انسداد جریان خون(BFR)با لود پایین به صورت intermittent از دوچرخه ثابت استفاده می کنند. در گروه کنترل بیماران فقط تمرینات تنفسی انجام می دهند.

قدرت عضلات چهارسر؛ تنگی نفس؛ ظرفیت ورزشی؛ درصد اشباع اکسیژن خون

روش تصادفی سازی بلوک های جایگشتی(Random Permuted Blocks) است. بدین منظور دو گروه درمانی A و B بصورت گروه های AB و BA تعریف می شوند. سپس اعداد جدول تصادفی در بازه 0 تا 9 تعریف می شوند. لذا اعداد 0 تا 4 را برای بلوک AB و اعداد 5 تا 9 را برای گروه BA در نظر می گیریم. سپس اعداد تصادفی از از جدول انتخاب می شوند. عدد 0 به بلوک AB مربوط می شود و لذا دو فرد وارد این بلوک می شوند بطوریکه فرد اول درمان A و فرد دوم درمان B را می گیرد. به همین شکل به ازای سایر افراد، گروه های درمانی تعیین می شوند. اگر چه در این روش تعداد مشاهدات هر دو گروه یکسان خواهد بود، اما به دلیل کوچک بودن سایز بلوک ها احتمال پیش بینی گروه درمانی توسط فرد اجرا کننده زیاد است. برای حل این مشکل :لیست تصادفی سازی قبل از شروع مطالعه بصورت دو سو کور و توسط فرد خارج از کادر درمان انجام خواهد شد. همچنین سایز بلوک را افزایش خواهیم داد. بطور مثال بلوک هایی با دو درمان و 20 بیمار طراحی می شوند.