بررسی تأثیر به کارگیری تکنیک رهاسازی احساسات بر خستگی، اضطراب و بار علائم در بیماران تحت همودیالیز

تعیین تأثیر به کارگیری تکنیک رهاسازی احساسات بر اضطراب، خستگی و بار علائم در بیماران تحت همودیالیز

کارازمایی بالینی دارای گروه کنترل، گروه های موازی، دو سویه کور، تصادفی سازی نمونه گیری سیستماتیک، 100 بیمار.

محیط پژوهش مرکز همودیالیز درمانگاه شبانه‌روزی امام رضا شیراز است. از شرکت کنندگان رضایت اگاهانه و کتبی اخذ میشود. در مداخله به مشارکت کنندگان یک سری جملات مثبت و منفی آموزش داده میشود که آنها را سه بار بیان کنند و هر بار پس از بیان جمله مثبت یا منفی هفت بار به نقاط معینی از بدن ضربه بزنند. مشارکت کنندگان هر دو گروه مراقبتهای روتین پزشکی را دریافت می نمایند. مشارکت کنندگان، فرد جمع آوری کننده داده ها و آنالیزکننده داده ها نسبت به گروه ها کور هستند.

شرایط ورود: بیماران 18 سال و بالاتر، گذشت حداقل 6 ماه از شروع همودیالیز، انجام همودیالیز 2 تا 4 بار در هفته، توانایی فهم و تکلم زبان فارسی شرایط عدم ورود: وجود بیماری روانی مزمن شناخته شده (به تایید پزشک معالج)، بیمار مبتلابه رتینوپاتی

پس از تخصیص مشارکت کنندگان در گروه های مداخله و کنترل، تکمیل پرسشنامه ها توسط ایشان صورت می گیرد. طی یک مصاحبه کوتاه با گروه مداخله، عوامل ناخوشایندی که باعث ناراحتی آنها شده است شناسایی می شود. سپس، گروه مداخله تشویق می‌شود تا روی این عوامل ناخوشایند تمرکز کرده و تکنیک‌های رهاسازی احساسات را انجام دهند. این تکنیک به مدت 4 هفته و هر هفته 3 روز (روزی یک بار) توسط شرکت کنندگان انجام خواهد شد.

خستگی؛ اضطراب؛ بار علائم

جهت کورسازی در این مطالعه، شرکت کنندگان از ویژگی های گروه های مورد مطالعه بی اطلاع هستند. جمع آوری داده ها و تکمیل پرسشنامه ها توسط کمک پژوهشگر اول که از تقسیم بندی گروه ها مطلع نیست انجام خواهد شد و همچنین متخصص آمار که تحلیل داده ها را انجام می دهد نسبت به گروه ها کور خواهد بود.