بررسی تاثیر طرحواره درمانی ، بر سازگاری و طرحواره های ناسازگار اولیه ، در سالمندان .

طرحواره درمانی

، به تعداد مساوی خانم و اقا انتخاب و سپس با روش تصادفی ساده به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم می شوند تعدادحجم نمونه 58 نفر می باشد که در دو گروه مداخله وکنترل قرار میگ

، به مرکز سلامت جامع بوستان شهر شیراز مراجعه و ازبین انها ، افرادی که معیار های ورود به مطالعه را دارند مشخص و پرسشنامه سازگاری بل و پرسشنامه طرحواره های ناسازگار یانگ داده می شود ؛ و اسامی انها که 56 نفر هستند ، در یک صفحه یادداشت می گردد و به صورت تصادفی ساده در 2 گروه 28 نفره مداخله و 28 نفره کنترل قرار می گیرند ..گروه مداخله به 4گروه 7نفره تقسیم میشود و 10جلسه 90 دقیقه ای دو بار در هفته به مدت 5 هفته ، مداخله 15 ودر حالی که گروه کنترل ، مداخله ای دریافت نمی نمایند

سن بالای 60 سال داشتن سواد خواندن و نوشتن . غیبت بیش از دو جلسه

طرح واره درمانی برای گروه مداخله بر روی طرح واره های ناسازگار اولیه که شامل 15طرح واره می باشد سپس مداخلات شناختی وتجربی و الگوشکنی رفتاری می باشد .در گروه کنترل مداخله ای انجام نمی گردد .

طرح واره ناسازگار اولیه - سازگاری

از بین سالمندان دارای معیار ورود که دارای پرونده سلامت در پزشک خانواده در مرکز جامع سلامت بوستان می باشد دعوت میگردد .پس از مراجعه انها به مرکز ، سالمندانی که دارای معیارورود می باشند ، به تعداد مساوی خانم و اقا انتخاب و سپس با روش تصادفی ساده به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم می شوند

در شرکت کنندگان کورسازی انجام نمی گردد زیرا میدانند که جز گروه مداخله یا درمان هستند و پژوهشگر در ابتدا نمی داند که کدام یک از افراد جز گروه قرار می گیرند و کمک پژوهشگر قرعه کشی را انجام می دهد اطلاعات و پرسش نامه توسط کمک پژوهشگر انجام شده و کمک پژوهشگر از طریق تصادفی سازی گروه را به دو دسته تقسیم می نماید . پژوهشگر در تقسیم بندی گروه ها بی اطلاع می باشد (کورسازی )جمع آوری شده وداده توسط متخصص آمار که نسبت به گروه ها و افراد شرکت کننده بی اطلاع است بر اساس اهداف مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد

داده های این طرح به دانشگاه علوم پزشکی شیراز تعلق دارد .