تأثیر آموزش مهارت مثبت اندیشی بر امید به زندگی و عزت نفس در بیماران تحت کموتراپی

تعیین تاثیر آموزش مهارت مثبت اندیشی بر امید به زندگی و عزت نفس در بیماران تحت کموتراپی

این پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با یک گروه کنترل خواهد بود. بیماران به صورت تصادفی بلاک بندی (بلوک های 4 نفره) به دو گروه کنترل و مداخله تقسیم خواهند شد. در مطالعه ی حاضر حجم نمونه30نفر تعیین شد.

جامعه آماری شامل تمام بیماران تحت کموتراپی بیمارستان ایران مهر شهرستان بیرجند در سال 1402 است.ابتدا پیش آزمون برای ارزیابی میانگین میزان عزت نفس با استفاده از پرسشنامه روزنبرگ و میانگین امید به زندگی با استفاده از پرسشنامه اشنایدر در دو گروه انجام خواهد شد. گروه مداخله آموزش مثبت اندیشی را در 8 جلسه 30 دقیقه ای (دو بار در هفته) با استفاده از پروتکل آموزشی برگفته از کتاب روان درمانی مثبت گرا (سلیگمن) و مشاوره با اساتید روانشناسی دریافت خواهند کرد. بعد از اتمام مداخله (8 جلسه آموزش)، نیز مجددأ میانگین عزت نفس و امید به زندگی در هر دو گروه کنترل و مداخله سنجیده و با همان پرسشنامه‌ها پایش خواهد شد. جهت رعایت اصول اخلاقی در پایان مداخله جزوات آموزشی مهارت مثبت اندیشی به گروه کنترل داده خواهد شد.

شرایط ورود: رضایت آگاهانه کتبی، سابقه کموتراپی حداقل به مدت یک ماه، سن 18تا 60، دارا بودن حداقل سواد خواندن و نوشتن، عدم شرکت در دوره های مشابه، شرایط خروج: از دست دادن بیش از دو جلسه، عدم تمایل به شرکت در جلسات، وجود ضعف جسمی و عدم توانایی بیمار در شرکت در جلسات

گروه مداخله آموزش مثبت اندیشی را در 8 جلسه 30 دقیقه ای (دوبار در هفته) با استفاده از پروتکل آموزشی برگرفته از کتاب روان درمانی مثبت گرا (سلیگمن) و مشاوره با اساتید روانشناسی دریافت خواهند کرد. در طی این مدت گروه کنترل آموزشی دریافت نمی کند.

امید به زندگی و عزت نفس

روش بلوک تصادفی به روش زیر خواهد بود: ١)اندازه هر بلوک ۴ خواهد بود. ٢)تمام ترکیبات متعادل ممکن با ٢ مورد شاهد و ٢ مورد مداخله نوشته خواهد شد(۶ ترکیب) ٣)بلوک ها به طور تصادفی برای تخصیص شرکت کنندگان انتخاب خواهند شد.

در این مطالعه،بعد از نمونه گیری و قبل از تخصیص تصادفی،به شرکت کنندگان گفته می شود مهارت مثبت اندیشی به صورت آموزش حضوری یا جزوات آموزشی ارائه خواهد شد.

به علت مسائل اخلاقی