مقایسه بکارگیری تحریک جریان مستقیم کاتدی، آندی و متناوب با پماد بی حسی ترکیبی لیدوکائین و پریلوکائین بر میزان درد و راحتی در فرآیند های نمونه گیری خون شریانی، وریدی و تزریق عضلانی

مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات جریان مستقیم و متناوب بر روی میزان درد ناشی از نمونه گیری خون وریدی- شریانی و تزریقات عضلانی انجام می شود.

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، دو سویه کور، تصادفی شده، فاز ۳ بر روی ۲۰۰ بیمار انجام می شود.

جامعه آماری شامل بیماران مراجعه کننده به بیمارستان امام رضا و امام خمینی، شهر کرمانشاه، با تشخیص نارسایی و عفونت تنفسی که نیازمند نمونه گیری خون شریانی، وریدی و تزریق عضلانی هستند. بیماران بصورت تصادفی به ۵ گروه تقسیم می شوند. انجام پژوهش بصورت دو سوکور می باشد بدین صورت که محقق ثبت کننده اطلاعات و همچنین بیمار از نوع مداخله و گروه بندی اطلاعی ندارند.

معیارهای ورود: هوشیاری کامل، توانایی خواندن، نوشتن و کلامی، عدم مصرف مواد مخدر، عدم مصرف داروهای آرام بخش و ضد درد در طول 24 ساعت گذشته، نداشتن ضربان ساز و دفیبریلاتورهای کاشتنی قلبی، نداشتن سابقه دیابت و بیماری های عروقی. معیارهای خروج: بیماران با تلاش بیشتر از 5 بار برای نمونه گیری، عدم همکاری بیمار، خونریزی از محل نمونه گیری.

گروه کنترل؛ بیماران تحریک الکتریکی غیر فعال و همچنین ماده ژلاتینی فاقد اثر (ژل لوبریکانت) دریافت می کنند. گروه دریافت کننده پماد بی حسی 1 گرم پماد بی حسی لیدوکائین و پریلوکائین استفاده می شود. همچنین الکترود غیر فعال نیز قرار داده می شود. در گروه جریان مستقیم آندی یا کاتدی؛ اعمال جریان مستقیم آندی یا کاتدی همزمان با ورود سر سوزن به پوست انجام می شود. در گروه جریان تحریک الکتریکی متناوب (TENS) ؛ اعمال جریان متناوب با فرکانس بالا همزمان با ورود سر سوزن به پوست ناحیه تا پایان پروسیجر انجام می شود.

میزان درد، میزان راحتی، ضربان قلب

تصادفی سازی نمونه ها در این مطالعه توسط نرم‌افزار کامپیوتری انجام می شود. یک ترتیب تصادفی از حروف A, B, C,D(برای گروه های مداخله) و E ( برای گروه کنترل) در بلاک‌هایی با تعداد تصادفی 6 و 8 حرف ساخته می شود. سپس این بلاک های بدست آمده، درون پاکت های دربسته قرار داده می شود. یکی از محققین قبل از شروع مطالعه، یکی از پاکت ها را باز کرده و در نهایت بیمار در یکی از گروه های مداخله یا کنترل قرار می گیرد.

در گروه کنترل اتصال الکترود به پوست و سر سوزن انجام می شود ولی دستگاه در حالت غیر فعال قرار می گیرد. همچنین از ماده ژلاتینی فاقد اثر (ژل لوبریکانت) (مشابه شکل دارویی پماد بی حسی املا) در گروه کنترل استفاده می شود. در گروه دریافت کننده پماد بی حسی، داروی بی حسی روی موضع تزریق یا نمونه گیری قرار داده می شود و الکترودهای فاقد عملکرد تحریک الکتریکی نیز استفاده می شود. در گروه های مختلف دریافت کننده تحریک الکتریکی، الکترودهای فعال تحریک الکتریکی استفاده می شود ولی از ماده ژلاتینی فاقد اثر (ژل لوبریکانت) نیز استفاده می شود. لذا با توجه به مداخلات ظاهری یکسان، بیماران از نحوه گروه بندی و نوع مداخلات تحریکی اطلاعی ندارند. همچنین همکار طرح ثبت کننده متغییر ها از نوع گروه بندی اطلاعی ندارد.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد"