بررسی تاثیر داروی نورادرنالین در مقابل ترکیب دارویی میدودرین-اکتروتاید در درمان بیماران مبتلا به سندرم هپاتورنالتیپ 1 و 2، ارجاعی به بيمارستان الزهرا از سال 1390تا 1391

اهداف: بررسی تاثیر داروی نورآدرنالین در مقابل ترکیب دارویی اکتروتاید-میدودرین در درمان سندرم هپاتورنال تیپ یک و دو طراحی: مطالعه ای به صورت کارآزمایی بالینی کنترل شده بر روي بيماران مبتلا به سندرم هپاتورنال تیپ یک و دو مراجعه کننده به بیمارستان الزهرا (س) اصفهان در سال 1390 نحوه انجام: بیست و دو بیمار مبتلا به سندرم هپاتورنال به صورت تصادفي به دو گروه تقسيم شده و تحت دو روش درمانی نورآدرنالین یا ترکیب اکتروتاید- میدودرین قرار می گیرند. در طی مطالعه بیماران تحت آزمایشات روتین از نظر بررسی عملکرد کلیه و کبد و مانیتورینگ پیوسته قلبی و کنترل برون ده ادراری قرار خواهند گرفت. شرکت کنندگان: معیارهای ورود: ابتلا به سندرم هپاتورنال... معیارهای خروج: بهبودی وضعیت کلیه پس از دریافت میزان کافی مایعات؛ شرح حالی از وجود عفونت، استفاده از داروهای نفروتوکسیک یا از دست دادن مایع طی هفته ی اخیر؛ کنترااندیکاسیون استفاده از نور آدرنالین، اکتروتاید یا میدودرین؛ سابقه ی اخیر خون ریزی گوارشی؛ انسفالوپاتی شدید کبدی؛ شواهدی از هپاتوسلولار کارسینوما؛ شمارش پلاکت کمتر از 25000 در میلی لیتر؛ نسبت انعقادی بین المللی (INR) بالاتر از پنج مداخلات: یک گروه تحت درمان با انفوزیون مداوم نورآدرنالین و یک گروه نیز تحت درمان با ترکیب میدودرین خوراکی به علاوه ی انفوزیون وریدی اکتروتاید قرار می گیرند. متغیرهای پیامد اصلی: فشار سیستولی؛ فشار دیاستولی و فشار متوسط شریانی؛ ضربان قلب و فشار ورید مرکزی؛ برون ده ادراری روزانه؛ میزان سدیم ادراری روزانه؛ میزان فیلتراسیون گلومرولی؛ کراتینین سرمی و ادراری؛ سطح بیلی روبین سرمی؛ سطح اوره سرمی؛ سطح رنین فعال و غلظت پلاسمایی آلدوسترون

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشكي اصفهان، اصفهان، ایران