مقایسه پاسخ به درمان با 5-آ-اس-آ موضعی در مقابل ترکیب موضعی و خوراکی در بیماران مبتلا به پروکتیت اولسراتیو

1- هدف:ارائه روش‌های درمانی با کارائی بهتر و عوارض کمتر در بیماران مبتلا به پروکتیت اولسراتیو. 2- طراحی:این مطالعه کار آزمایی بالینی و آینده نگر است که در بیمارستان‌های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی بابل انجام خواهد پذیرفت. 3- نحوه انجام: قبل از شروع مطالعه از بیماران شرح حال و معاینه بالینی کامل به عمل می‌آید. همچنین آزمایش کامل شمارش سلول‌های خونی، کراتینی، آلانین ترانسفراز و آزمایش ادرار به عمل می‌آید. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم می‌شوند. حجم نمونه در هر گروه 30 نفر می‌باشد. 4- شرایط اصلی ورود و خروج مطالعه: بیماران افراد بالای 15 سالی هستند که پروکتیت اولسراتیو در آنها از طریق کولونوسکوپی و هیستولوژیک تشخیص داده شده است. شدت بیماری در بیماران بر اساس سیستم نمره‌بندی شاخص فعالیت بیماری حداقل 3 از 12می ‌باشد. بیماران با حساسیت به سالیسیلات; بیماری پپتیک فعال; بیماری کبدی، کلیوی یا قلبی مهم; زنان باردار یا شیرده ; و همچنین بیمارانی که درمان قبلی با 5-ASA موثر نبوده یا تحت درمان نگهدارنده با ترکیبات 5-ASA هستند از مطالعه خارج می‌شوند. 5- مداخلات:بیماران گروه اول تحت درمان با شیاف مزالازین به میزان یک گرم در روز و بیماران گروه دوم تحت درمان با مزالازین خوراکی به میزان 3 گرم در روز به همراه شیاف مزالازین یک گرم روزانه قرار می‌گیرد. بیماران به مدت یک سال تحت پیگیری و درمان قرار گرفته و فواصل ویزیت بیماران چهار هفته پس از آغاز درمان و سپس به صورت یکبار در هر 3 ماه می‌باشد. شدت فعالیت بیماری توسط سیستم نمره‌بندی Simple Clinical Colitis Activity Index (SCCAI) در هفته چهارم و سپس هر 3 ماه تا پایان یک سال تعیین می‌شود. 6- متغیر های پیامد اصلی:پاسخ بالینی،اندوسکوپیک و هیستوپاتولوژیک به هرکدام از روش های درمانی.

منابع مالی دانشگاه