مقایسه شدت درد و دامنه حرکت پس از استفاده از ترکیب پروتکل ضد درد NSAID و استامینوفن با اپیوئید بعد از استئوتومی پروگزیمال تیبیا

تعیین و مقایسه شدت درد و دامنه حرکت پس از استفاده از ترکیب پروتکل ضد درد NSAID و استامینوفن با اپیوئید بعد از استئوتومی پروگزیمال تیبیا در بیماران مراجعه‌کننده به بیمارستان ولیعصر فراجا شهر تهران.

طراحی این مطالعه از نوع کارآزمائی بالینی موازی در فاز 2-3 است. دارای گروه کنترل می باشد که بیماران به گروه های مطالعه با روش تصادفی سازی بلوک بندی شده تخصیص خواهند شد. حجم نمونه 30 بیمار است. کورسازی در این مطالعه انجام نخواهد شد.

هدف این مطالعه تاثیر ترکیبات مختلف مسکن های ضددرد بر شدت درد و دامنه حرکتی بیماران تحت عمل استئوتومی پروگزیمال تیبیا در بیمارستان ولیعصر فراجا است. هم بیماران و هم ارزیاب کنندگان پیامدهای مطالعه از نوع مسکن های دریافتی اطلاع خواهند داشت.

از مهمترین شرایط ورود به مطالعه بیماران تحت استئوتومی پروگزیمال تیبیا و فعال بودن از نظر حرکتی است و از مهمترین معیارهای عدم ورود داشتن درد و دامنه حرکتی خارج از حد قبل از جراحی، بیماران با تجربه عفونت در طول مطالعه و همچنین دریافت پمپ درد پس از عمل جراحی است.

در این مطالعه دو گروه از بیماران با دریافت ترکیبات مختلف ضددرد مقایسه خواهند شد بیماران در گروه مداخله پروتکل ضددرد NSAID و استامینوفن دریافت خواهند کرد و بیماران گروه کنترل نیز اپیوئید از نوع اکسی کدون را دریافت خواهند کرد.

دامنه حرکت؛ شدت درد

روش تصادفی سازی مورد استفاده در این مطالعه از نوع بلوک بندی شده است که اندازه بلوک ها شش تایی بوده و به صورت تصادفی انتخاب خواهد شد تا ترتیب شرکت کنندگان براساس بلوک ها قابل پیش بینی نباشد. در ابتدا با استفاده از نرم افزار Random Allocation و با تعیین حجم نمونه، تعداد گروه های مطالعه، نوع تصادفی سازی و تصادفی بودن ترتیب بلوک ها خروجی نرم افزار را دریافت خواهیم کرد و در خروجی نرم افزار گروه ها با حروف A، B نشان داده خواهد شد. سپس بعد از انتخاب هر بیمار براساس معیارهای ورود و عدم ورود به مطالعه، به مجری طرح اطلاع داده خواهد شد و ایشان براساس ترتیب ورود بیماران به مطالعه و شماره ذکر شده در خروجی تصادفی سازی، نوع مداخله آن بیمار را خواهند گفت.

یافته های مطالعه، اطلاعات دموگرافیک شرکت کنندگان در مطالعه به همراه آنالیزهای توصیفی و تحلیلی متغیرها.

شروع دوره دسترسی 9 ماه پس از پایان مطالعه.

متخصصان ارتوپدی، جراحی، بیهوشی، داخلی.

درخواست ها ممکن است توسط سازمان ها، مجلات و یا ناظران پروژه داده شود. این درخواست ها در تیم پژوهشی با نظارت نماینده موسسه مطرح خواهد شد و در صورت معقول بودن درخواست ها، داده های مرتبط غیرقابل شناسایی ارسال خواهد شد. این درخواست ممکن است برخی از نتایج آزمایشات یا کدهای انجام شده برای تحلیل داده باشد.

می توان درخواست اولیه را به ایمیل افراد که در قسمت پاسخگویی علمی و عمومی کارآزمائی هستند ارسال کرد (nimat92@yahoo.com) همچنین درخواست کنندگان می توانند به مرکز تحقیقات کاربردی معاونت بهداد واقع در بیمارستان ولیعصر فراجا شهر تهران و یا مرکز کارآزمائی بالینی ایران واقع در کتابخانه مرکزی دانشگاه علوم پزشکی ایران مراجعه کرد.

بعد از موافقت موسسه با ارسال داده برای درخواست ها برحسب اینکه درخواست کننده داخل کشور یا خارج کشور باشد مدت زمان متفاوتی خواهد داشت و همچنین برحسب نوع داده درخواستی زمان های متفاوتی طول خواهد کشید درنهایت هیچ درخواستی بیش از یک ماه طول نخواهد کشید.