تعیین اثر مقدار کم فشار مثبت انتهاي بازدمی روی وضعيت هموديناميک بيماران تحت لاپاراسکوپی ژنيکولوژيک: کار آزمایی بالینی دو سو کور

در این کارازمایی بالینی دو سوکور تصادفی شده، ۸۰ خانم کاندید جراحی ژنیکولوژیک در محدوده ی سنی ۱۸ تا ۶۰ سال و با وضعیت فیزیکیI درجه بندی انجمن متخصصین بیهوشی آمریکا (ASA) وارد مطالعه شده و بیماران مبتلا به بیماری های سیستمیک و روانی از مطالعه خارج خواهند شد. بیهوشی عمومی با میدازولام، رمی فنتانیل، پروپوفول و آتراکوریوم القا می شود. تهویه با فشار مثبت با ونتیلاسیون کنترل شده حجمی با حجم جاری ۸ تا ۱۰ میلی لیتر در دقیقه، تعداد ۱۲ تنفس در دقیقه و نسبت دم به بازدم یک به دو انجام می شود. بیماران به صورت تصادفی از نظر دریافت PEEP در دو گروه قرار میگیرند: گروه مطالعه (PEEP؛ ۴۰ بیمار) تهویه با فشار مثبت و PEEP کم با فشار ۵ سانتی متر جیوه دریافت کرده و گروه شاهد (ZEEP؛ ۴۰ بیمار) تهویه با فشار مثبت بدون PEEP دریافت خواهد کرد. متغیرهای همودینامیک شامل ضربان قلب ، فشار خون سیستولیک و دیاستولیک ، فشار متوسط شریانی و اشباع اکسیژن شریانی، قبل از شروع اینداکشن ، بلافاصله بعد از اینداکشن و در فواصل زمانی ۵، ۱۰، ۲۰، ۳۰ و ۶۰ دقیقه و در پایان عمل اندازه گیری و ثبت خواهند شد. مدت جراحی، مدت بیهوشی، مدت پنوموپریتونئوم، میزان مایع وریدی، میزان خونریزی، حجم ادراری و بروز دیس ریتمی و نوع آن ثبت می گردد. دو متخصص بیهوشی ، اولی مسئول اداره بیهوشی و مونیتورینگ بیمار و دومی که به گروه مطالعه آگاه نیست، مسئول ثبت متغیرهای مطالعه خواهند بود.

معاونت تحقیقات دانشگاه علوم پزشکی تبریز