تأثیر باریسیتی بوپیواکائین در فراوانی سندرم عصبی گذرا پس از بیحسی نخاعی برای

در این کارآزمایی بالینی آینده‌نگر تصادفی شده و دو سوکور تعداد 230 خانم حامله ترم با کلاس I و II درجهبندی متخصصین بیهوشی آمریکا (ASA) که کاندیدای سزارین الکتیو هستند، بررسی میشوند. بیماران با کنترااندیکاسیون های بی حسی نخاعی، دیابت و اختلالات روانی از مطالعه خارج خواهند شد. در تمام بیماران مونیتورینگ استاندارد شامل فشارخون غیرتهاجمی، ضربان قلب، پالس اکسیمتری، الکتروکاردیوگرام برقرار میشود. بیحسی نخاعی در فضای بین مهرهای L4-L3 یا L5-L4 در وضعیت نشسته و با استفاده از سوزن Quincke شماره ۲۵ انجام میشود. بیماران به صورت تصادفی با استفاده از روش تصادفی سازی online ، تحت تجویز بوپیواکائین به مقدار ۱۰ میلی گرم همراه فنتانیل ۲۰ میکروگرم با حجم کلی ۲.۲ میلی لیتر قرار می گیرند. بیماران گروه مطالعه (۱۱۵ مورد) بوپیواکائین ایزوبار ۰.۵٪ دریافت کردند و بیماران گروه کنترل (۱۱۵ مورد) بوپیواکائین هایپربار دریافت کردند. علائم حیاتی به صورت مداوم حین عمل اندازهگیری میشوند. اطلاعات دموگرافیک بیماران، سابقه بیحسی نخاعی ، مدت عمل و مدت بیحسی (فاصله زمانی تزریق داروی اینتراتکال تا برگشت بلوک حسی به زیر درماتوم 12T) ، مقدار مایع داخل وریدی و عوارض حین عمل و درمان عوارض یادداشت میشود. بیماران هر ۶ تا ۴۸ ساعت بعد از عمل از نظر علائم TNS ، زمان شروع و مدت علائم بعد از ریکاوری از بیحسی ، شدت درد بر اساس نمره گذاری مشابه کلامی (VAS ((از بدون درد (۰) تا درد شدید (۱۰) غیر قابل تحمل) ، نوع درمان و دوز داروهای ضد درد برای درمان علائم و در نهایت پیامدها ارزیابی میشوند.

معاونت تحقیقات دانشگاه علوم پزشکی تبریز