مقایسه بیهوشی با استفاده از رمی فنتانیل با یا بدون پروپوفول برای برداشت تخمک از طریق اولتراسونوگرافی واژینال روی پیامدهای حاملگی و بیهوشی بیماران کاندید باروری خارج رحمی

در این کارآزمایی بالینی تک مرکزی دو سو کور تصادفی سازی شده، 180 خانم در سنین 40-18 سال کاندیدای برداشت تخمک با هدایت اولتراسونوگرافی از طریق واژن که به طور تصادفی به گروه های مطالعه تقسیم شده اند، وارد مطالعه خواهند شد. تصادفی سازی با استفاده از تصادفی سازی به روش انلاین و سپس استفاده از پاکت سربسته انجام شده است. بیماران با حساسیت به داروهای بیهوشی و یا بیماری های مزمن از مطالعه خارج می شوند. متعاقب درمان های هورمونی جهت تحریک تخمک گذاری توسط متخصص زنان، پروسیجر برداشت تخمک از راه واژن با هدایت اولتراسوند انجام می شود. همه بیماران میدازولام ۰.۳۰ میلی گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن و دوز بولوس رمی فنتانیل ۱ میکروگرم به ازای کیلوگرم وزن بدن دریافت می کنند. بیماران از نظر رژیم دارویی حین نگه داری بیهوشی بصورت تصادفی در دو گروه قرار می گیرند : گروه مطالعه (۹۰ مورد ) انفوزیون رمی فنتانیل ۰.۲۵ میکروگرم به ازای کیلوگرم وزن بدن در دقیقه و گروه شاهد (90 مورد) انفوزیون رمی فنتانیل ۱ میکروگرم به ازای کیلوگرم وزن بدن در دقیقه و پروپوفول ۵۰ تا ۱۵۰ میکروگرم به ازای کیلوگرم وزن بدن در دقیقه، دریافت خواهند کرد. علایم حیاتی بیمار هر ۵ دقیقه تا پایان عمل و پس از آن ثبت می شود. علاوه بر پارامتر های فوق، مدت پروسیجر و مدت بیهوشی ثبت خواهد شد. دوز کلی رمی فنتانیل و پروپوفول و عوارض جانبی بعد از پروسیجر در ریکاوری سنجش و ثبت می گردد. به دنبال آن تعداد تخمک های برداشته شده، بارور شده و میزان حاملگی های موفق ثبت خواهد شد. دو متخصص بیهوشی ، اولی مسئول اداره بیهوشی و مونیتورینگ بیماران و دومی به همراه یک دانشجوی پزشکی که به گروه های مطالعه ناآگاه هستند، مقادیر متغیرها را در پرسشنامه ثبت خواهند کرد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تبریز