بررسي اثز ضد تهوع و استفراغ داروي Aprepitant در بيماران تحت پيوند مغز استخوان در يک بيمارستان آموزشي

از انجا که شيمي درماني با دوزاژ بالا به يک استراتژي مهم در درمان بسياري از بدخيمي ها تبديل شده است و اين رژيم ها اغلب با عارضه تهوع و استفراغ همراه مي باشند ٬ کنترل موثر و مناسب اين عارضه ٬ گامي مهم در بهبود کيفيت تغذيه بيمار کانديد دريافت سلول بنیادي و احساس سلامتي و کفايت او مي شود . با درمان هاي معمول بسياري از بيماران تحت شيمي درماني هاي با دوز بالا از تهوع و استفراغ خصوصا تاخيري رنج مي برند که لزوم بررسي روش هاي جديد تر را مي طلبد . این مطالعه يک بررسي موردی-شاهدی در دو گروه 40 نفر همسان شده از بیماران تحت پيوند مغز استخوان بالای 18 سال بيمارستان طالقاني مي باشد .بیماران با اختلال کبدی و کلیوی از مطالعه حذف میشوند.میزان تهوع ٬ استفراغ زودرس و دیررس و نيز عوارض جانبي احتمالي داروي مذکوردر گروه شاهد با درمان ضد استفراغ معمولی (از شروع تا سه روز بعد از اتمام کموتراپی گرانیستزون 1.5میلی گرم دو بار در روز وریدی ودگزامتازون 8 میلی گزم روزانه وریدی )و در گروه مورد با درمان معمولی به اضافه داروي ( aprepitant ) اپریپتنت (روز اول 120 میلی گرم - روزهای دوم و سوم 80 میلی گرم خوراکی) ثبت می شود و سپس اطلاعات فوق وارد نرم افزار spss شده و مورد تجزيه و تحليل و مقايسه قرار مي گيرد .

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی