تاثیر کتامین نبولایزر بر بهبود علائم بیماران مبتلا به تشدید بیماری انسداد مزمن ریوی (COPD exacerbation)

بررسی تاثیر کتامین نبولایزر بر بهبود علائم بیماران مبتلا به تشدید بیماری انسداد مزمن ریوی (COPD exacerbation)

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، دو سویه کور، تصادفی شده، فاز 3 بر روی ۸۰ بیمار (دو گروه مداخله و کنترل، هر گروه ۴۰ نفر)

۸۰ بیمار مبتلا به COPD که با تشدید متوسط یا شدید علائم به اورژانس بیمارستان شهید رهنمون و شهید صدوقی شهر یزد مراجعه کرده اند و با جدول اعدادتصادفی به دو گروه مداخله و پلاسبو تقسیم میشوند. در نحوه کورسازی، پزشک ارزیاب و بیمار از داروی دریافتی اطلاعی نداشته و تنها پرستار از داروی تجویزی و گروه درمانی بیمار اطلاع دارد.

معیار های خروج از مطالعه: سن زیر ۱۶ و بالای ۶۰ سال نارسایی قلبی، کلیوی، کبدی تب بالای 38.3 سانتیگراد دهانی فشار خون پایین یا بالا گلوکوم کاهش سطح هوشیاری و سایر اختلالات مغزی شک به سایر بیماری های تنفسی ناتوانی در استفاده از peak expiratory flow meter دیسترس تنفسی شدید که نیاز به اینتوباسیون یا NIV باشد زنان باردار آلرژی شناخته شده به کتامین

گروه کنترل: درمان اصلی با دوز استاندارد (نبولایزر 2.5 میلی گرم آلبوترول و 5 میلی گرم آتروونت و تزریق وریدی متیل پردنیزولون 1میلیگرم به ازای وزن و اکسیژن با ماسک ونچوری) به همراه نبولایزر پلاسبو(سالین) را دریافت میکند. گروه مداخله: علاوه بر درمان استاندارد، نبولایزر کتامین با دوز0.5 میلیگرم به ازای وزن و حداکثر 25 میلی گرم را دریافت میکنند. بعد از ۲۰ دقیقه در صورت عدم بهبود علائم مجدداً روش فوق تکرار میشود.

سن، جنس، گروه درمانی، PEFR، تعداد تنفس، تعداد ضربان قلب، اسکور شدت تنگی نفس، Sa O2، VBG، نیاز به اینتوباسیون یا NIV، نیاز به بستری، میزان رضایتمندی پزشک معالج، میزان بروز عوارض

از تمام بیماران مبتلا به COPD که با تشدید متوسط یا شدید علائم به اورژانس بیمارستان شهید رهنمون و شهید صدوقی مراجعه میکنند مطابق با معیار های ورود و خروج، 80 نفر وارد مطالعه میشوند و با جدول اعدادتصادفی به دو گروه مداخله و پلاسبو تقسیم میشوند. جدول‌هاى اعداد تصادفى بوسيله رايانه‌هايى که ارقام را بطور اتفاقى تنظيم مى‌کنند، تهيه مى‌شود که بصورت بلوک‌هاى پنج رقمى به شکل تفکيک شده قرار دارد تا استفاده از آن تسهيل شود. در این روش اعضای جامعه از ۱ تا ۸۰ شماره گذاری شده، سپس یک سطر و ستون جدول به صورت تصادفی انتخاب می‌شود. نقطه تلاقی سطر و ستون انتخاب شده، نقطه آغاز نمونه گیری است. امر انتخاب نقطه را مى‌تواند با بستن چشم و گذاشتن انگشت يا نوک قلم روى جدول انجام دهد. و فقط اعداد کوچکتر را مورد توجه قرار میدهد و انتخاب میکند. از این نقطه یک به اضافه یا ضربدر رسم می‌شود. کلیه شماره‌هایی که در روی این به اضافه یا ضربدر قرار می‌گیرند به عنوان اعضای نمونه انتخاب می‌شوند. این عمل تا موقعی که نمونه مورد نیاز (۴۰مورد) انتخاب شود، ادامه دارد.

روش کور سازی بدین صورت بود که در پاکت های در بسته ای برگه ای قرار داده شده بود که بر روی آن A و B نوشته شده بود. پزشک ارزیاب این پاکت های در بسته را جلوی بیمار گرفته و از آنان میخواست که یکی را انتخاب کنند و بدون اینکه داخل پاکت را نگاه کند آن را به پرستار مربوطه داده تا با توجه به A یا B بودن داخل پاکت، دستور دارویی را برای بیمار اجرا میکرد و پزشک ارزیاب از نوع داروی دریافتی بیمار اطلاعی نداشت. با این روش بیمار نیز از نوع روش درمانی خود اطلاعی نداشت.

.

.

.

.

.

.