مقایسه اثر منیزیم سولفات با دکسمدتومیدین در بلاک اپیدورال با بوپی واکایین نیم درصد در بیماران کاندید جراحی ارتوپدی اندام تحتانی

با توجه به نتایج حاصل از این مطالعه می توان دارویی با کارایی مناسب و کمترین آسیب به عنوان افزاینده به بوپی واکائین از لحاظ طول مدت حساسیت بلوک حسی و حرکتی، زمان شروع بلوک و عوارض جانبی در بی حسی اپیدورال برای جراحی اندام تحتانی، انتخاب کرد.

کارآزمایی بالینی دو سویه کور، تصادفی شده، فاز 3 بر روی 50 بیمار، از روش تصادفی بلوک های جایگشتی برای تخصیص تصادفی بیماران به گروه های مطالعه استفاده می شود و در نهایت داده های جمع آوری شده جهت تحلیل داده ها از آزمون های + (درصورت لزوم من- ویتنی) و آزمون کای اسکوئر استفاده خواهد شد و در صورت لزوم از رگرسیون خطی و رگرسیون لجستیک جهت تحلیل داده ها به صورت چند متغیره استفاده خواهد شد که کلیه انالیزها با استفاده از نرم افزار spss نسخه 20 انجام خواهد شد.

در بدو ورود به اتاق عمل انجام پژوهش برای کلیه شرکت کنندگان توضیح داده و در مورد محرمانه بودن اطلاعات به آنان اطمینان داده می شود، سپس با کسب اجازه از بیماران رضایت نامه کتبی جهت ورود به مطالعه اخذ می گردد با استفاده از اطلاعات موجود در پرونده پزشکی، تاریخچه طبی بیماران گردآوری می شود.

معیارهای ورود به مطالعه شامل بیماران 18-60 ساله با ریسک بیهوشی ASA I,II کاندید جراحی ارتوپدی اندام تحتانی، معیار خروج از مطالعه شامل بیماران دچار عفونت موضعی در محل انجام بلوک اپیدورال، بیمارانی که به داروهای مورد مطالعه الرژی دارند، بیمارانی که حین عمل نیاز به دریافت داروی انالژزی دارند، بیمارانی که بلوک اپیدورال انها FAILشده و تحت بیهوشی جنرال قرار گرفتند

گروه BD، تحت بلوک اپیدورال با بوپی واکائین و دکسمدتومیدین و گروه BM، تحت بلوک اپیدورال با بوپی واکائین و منیزیوم سولفات قرار می گیرند.

مقیاس دیداری درد

در این مطالعه بیماران به روش تصادفی سازی (Randomization) و براساس روش بلوک های جایگشتی چهارتایی انجام می شود.

بیمار و پزشک و فردی که پرسش نامه را پر می کند، از نحوه قرار گرفتن افراد در گروه ها اطلاع ندارند.