مقایسه تاثیر اجرای برنامه توانمندسازی با و بدون تله نرسینگ برخودکارآمدی، کیفیت زندگی و شاخص هموگلوبین گلیکوزیله بیماران مبتلا به دیابت نوع دوم: یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی دو سوکور

هدف از مطالعه حاضر تعیین تأثیر اجرای برنامه توانمندسازی و توانمندسازی توأم با تله نرسینگ بر خودکارآمدی، کیفیت زندگی و هموگلوبین گلیکوزیله در بیماران مبتلا به دیابت نوع دوم می باشد. مهمترین معیارهای ورود عبارت از دارا بودن دیابت نوع دوم (حداقل به مدت یکسال)، دامنه سنی 30 تا 70 سال و سکونت در شهر تبریز می باشد و مهمترین معیارهای خروج عبارت از بستری شدن در طول مدت مطالعه، قطع ارتباط تلفنی به مدت 2 هفته در ماه اول مداخله و 3 هفته در ماه دوم و سوم مطالعه می باشد. حجم نمونه در این پژوهش بر اساس بر مبنای میزان اثر مشاهده شده به واسطه مداخله آموزش توانمند سازی بر نمره خودکارامدی بیماران دیابتی در مطالعات مشابه قبلی با توان آزمون 90 در صد برای هر گروه 43 محاسبه شد که با در نظر گرفتن 20 درصد ریزش به 52 نفر در هر گروه افزایش خواهد یافت. نفرات واجد شرایط با استفاده از سایت مرتبط با تخصیص تصادفی، در سه گروه مداخله1(برنامه توانمندسازی)، گروه مداخله 2 (برنامه توانمندسازی توام با تله نرسینگ) و گروه کنترل دسته بندی خواهند شد. برای گروه مداخله 1 و2 برنامه توانمدسازی بعد از اجرای پیش آزمون به مدت 2 هفته برگزار خواهد شد. برای گروه مداخله 2 برنامه تله نرسینگ به مدت 12 هفته انجام خواهد شد. پس آزمون برای هر سه گروه بعد از 14 هفته برگزار می شود. به عبارت دیگر سه متغیر خودکارآمدی، کیفیت زندگی و هموگلوبین گلیکوزیله در هفته های 0 و 14 اندازه گیری می شوند.

دانشگاه علوم پزشکی تبریز