مقایسه تاثیر ساکشن داخل تراشه به دو روش N- استیل سیستئین اندوتراکئال و نرمال سالین بر پارامترهای همودینامیک و گازهای خون شریانی در بیماران اینتوبه تحت تهویه مکانیکی

شرایط عمده ورود به مطالعه قبل از تصادفی سازی:

بیمارانی که حداقل به مدت 48 ساعت و حداکثر یک هفته به تهویه مکانیکی متصل هستند بیمارانی که لوله تراشه دارند بیمارانی که بین 20 تا 60 سال سن دارند بیمارانی که از نظر همودینامیک پایدار (ضربان قلب بین 60-100 ضربه در دقیقه، فشارخون بین 60/100-110/160 میلی متر جیوه، Spo2 بیشتر از 90 درصد، برون ده ادراری بیش از 30 میلی لیتر در ساعت) هستند بیمارانی که دارای سطح الکترولیت طبیعی و بدون آریتمی قلبی هستند عدم حساسیت به داروی N– استیل سیستئین و داروهای دیگر عدم ابتلا به ادم ریوی، بیماری های انسدادی مزمن ریه و آسم بیمارانی که تروما به قفسه سینه ندارند و یا دارای چست تیوب نباشند عدم ابتلا به ادم مغزی، آسیب نخاعی، افزایش فشار داخل جمجمه

شرایط عمده عدم ورود به مطالعه قبل از تصادفی سازی:

بیمارانی که از نظر همودینامیک ناپایدار (ضربان قلب کمتر از 60 ضربه در دقیقه، فشار خون کمتر از 60/100 میلی متر جیوه، Spo2 کمتر از 90 درصد) هستند هرگونه تغییری در تنظیمات تهویه مکانیکی در طول مطالعه ایجاد گردد مرگ بیمار عدم رضایت خانواده بیمار استفاده از داروهای شل‌کننده عضلانی و اینوتروپ در طول مطالعه

حجم نمونه پیش‌بینی شده: 90