کارآزمایی بالینی اثربخشی آموزش حل مسئله اجتماعی بر میزان نشانه های اختلال نافرمانی مقابله ای شامل لجبازی و نافرمانی،در کودکان سنین دبستان

پژوهش حاضر،با هدف بررسي اثربخشي آموزش حل مسئله اجتماعي برميزان نشانه هاي،اختلال نافرماني مقابله اي انجام شد. جامعه آماري، دانش‌آموزان پسر پايه سوم و چهارم ابتدايي مبتلابه اختلال نافرماني مقابله اي شهر اصفهان در سال تحصيلي90- 89 بودند. روش پژوهش آزمایشی بود. شرکت کنندگان در این پژوهش30دانش آموز مبتلابه اختلال نافرماني مقابله اي بودند که به شيوة نمونه گيري تصادفي چند مرحله اي، انتخاب وبا روش تصادفي به گروههاي آزمايشي و كنترل گمارده شدند. از شرایط ورود شرکت کنندگان به پژوهش به دست آوردن نمرات بالا در پرسشنامه ها بوده است و از شرایط خروج آنها داشتن اختلالات همراه و همچنین عدم موافقت خود آنها برای شرکت در پژوهش بوده است.آموزش حل مسئله اجتماعي بر روي گروه آزمايش اجرا شد. برنامه آموزشی طی هفت جلسه هفتگی به مدت یک ساعت اجرا شد. مداخله از نوع شناختی رفتاری بوده است و متغیرهای پیامد اصلی شامل کاهش لجبازی و نافرمانی در کودکان است.

معاونت پژوهشی دانشگاه اصفهان