بررسی اثر پیوند های پوستی با ضخامت های تقسیم شده بر تسریع ترمیم ماستیدکتومی همراه با پایین اوردن دیواره خلفی و مقایسه آن با گروه کنترل

تعیین تاثیر استفاده از گرافت پوستی در تسریع ترمیم ماستوئیدکتومی با پایین اوردن دیواره کانال و مقایسه آن باگروه کنترل

کارازمایی بالینی دارای گروه کنترل با گروه های موازی دو سویه کور تصادفی شده ساده با استفاده از پاکت های سر بسته بر روی ۵۰ بیمار . برای تصادفی سازی از فانکشن rand نرم افزار اکسل استفاده شد.

بیماران کلستاتوم در بیمارستان قائم و امام رضا مشهد که نیاز به جراحی گوش به صورت CWD (canal wall down) داشتند به ۲ گروه تقسیم شده که گروه مداخله علاوه بر cwd در کاویته ماستویید stsg نیز تعبیه شد در این مطالعه به جز جراح که امکان کورسازی وجود نداشت بقیه افراد نسبت به نوع گروه کور بودند

شرایط ورود: کلیه بیماران کلستاتوم که تاکنون تحت جراحی گوش قرار نگرفته اند و نیاز به جراحی CWD دارد شرایط عدم ورود: بیمارانی که دچار عوارض مغزی وعصبی شده باشند یا سابقه جراحی قبلی داشته باشند

مداخله: بیماران کلستاتوم که تحت جراحی canal wall down surgery (CWD) به همراه تعبیه split-thickness skin graft (STSG) در کاویته ماستویید قرار گرفتند کنترل: بیماران کلستاتوم که تحت جراحی CWD بدون تعبیه STSG قرار گرفته اند

ترمیم حفره ماستویید، سرگیجه، کاهش شنوایی، اتوره

بیماران که کاندید ورود به طرح هستند بعد از اخذ رضایت یکی از از پاکت های سر بسته (که داخل آن ها حرف A و B نوشته شده) را انتخاب کرده و وارد گروه مربوطه میشوند از بین گروه A و B یک گروه تحت جراحی cwd به تنهایی و گروه دیگر cwd همراه با تعبیه stsg قرار میگیرند

بیماران نسبت به اینکه در کدام گروه وارد میشوند کور هستند و به بیماران گفته شده ممکن است جراحی عادی با جراحی عادی همراه با برداشتن پوست انجام شود محقق و نویسنده مقاله نسبت به اینکه کدام گروه A و B مربوط به گروه مداخله هست کور هست امکان کورسازی در مورد جراح با توجه به شکل مطالعه وجود نداشت اما ارزیابی ها بعد از عمل توسط فردی انجام میشد که نسبت به گروه بیمار کور بود انالیزور اماری هم نسبت به گروه ها کور بود

اطلاعات بیشتری وجود ندارد