بررسی اثر کورتیکواستروئیدها در بهبود نتایج انتقال جنین در بیماران نابارور مبتلا به آندومتریوز در بیمارستان اکبرآبادی تهران

تعیین اثر کورتیکواستروئیدها در بهبود نتایج باروری حاصل از انتقال جنین منجمد در بیماران نابارور مبتلا به آندومتریوز

کارازمایی بالینی دارای گروه کنترل ،با گروه های موازی ، دو سویه کور ،تصادفی شده،فاز ۳ بر روی ۱۰۱ بیمار .برای تصادفی سازی از فانکشن rand نرم افزار اکسل استفاده شد.

دو گروه بیماران نابارور مبتلا به اندومتریوز لگنی در بخش نازایی بیمارستان اکبرابادی تهران قبل از شروع سیکل انتقال جنین منجمد تحت درمان ساپرشن با سه دوز اگونیست GNRH مدت سه ماه قرار گرفته و 10 هفته بعد از مصرف اگونیستGNRH به گروه مداخله ۲.۵ میلی گرم پردنیزولون خوراکی داده شد .نتایج حاصل از انتقال جنین در دو گروه مورد مقایسه قرار گرفته است.

شرایط ورود :زنان سنین ۲۰ تا ۴۰ سال و وجود شواهد اندومتریوز بر اساس شواهد لاپاراسکوپی،شرایط عدم ورود:عدم وجود اختلال شدید اسپرم در همسر بیمار وعدم وجود بیماری ترومبوفیلی و خودایمنی و عدم دریافت داروی هورمونی و سرکوب ایمنی در بیمار و عدم رضایت بیمار

دو گروه بیماران نازا مبتلا به اندومتریوز که کاندید انتقال جنین هستند و در گروه مداخله کورتون دریافت میکند و گروه کنترل پلاسبو مصرف میکند

حاملگی شیمیایی ؛ حاملگی بالینی؛حاملگی انگوینگ ؛سقط؛تولد زنده

ابتدا با استفاده از كامپیوتر جدول اعداد تصادفی ایجاد كرده سپس جهت تخصیص تصادفی بعد از گرفتن رضایت آگاهانه برای اولین بیمار یک عدد به صورت تصادفی از جدول اعداد حقیقی انتخاب می كنیم. برای بیماران بعدی در جدول اعداد تصادفی یک خانه به سمت راست حركت می كنیم و در صورت زوج بودن اعداد به گروه مداخله و در صورت فرد بودن اعداد به گروه کنترل اختصاص می یابد.

کورسازی مطالعه بدین صورت بود كه ارزیابی كننده پیامد و آنالیزكننده داده از محتوای مداخله اطلاعی نداشتند. هنگام تجویز دارو، دارو توسط محقق جهت تجویز با ذكر دوز دارو و روش تجویز، در اختیار بیمار قرار داده میشد. ارزیابی كننده پیامد، بر اساس شماره هویت بیمار مطابق جدول تصادفی سازی، پیامد را ثبت كرده و داده های جمع آوری شده بر اساس شماره و ذكر مداخله در اختیار آنالیزكننده داده ها قرار گرفت.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد