بررسی اثر ترکیب پروپوفول-دکسمدتومیدین در مقایسه با پروپوفول در القای بیهوشی بیماران افسردگی اساسی یا اختلال دو قطبی جهت درمان با تشنج الکتریکی

هدف از انجام این پژوهش بررسی ترکیب پروپوفول-دکسمدتومیدین در مقایسه با پروپوفول در القای بیهوشی در بیماران با افسردگی اساسی یا اختلال دو قطبی جهت الکتروکانوالسیوتراپی

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، دو سویه کور ، تصادفی شده، فاز 3 بر روی 82 بیمار. برای تصادفی سازی از تولید اعداد تصادفی کامپیوتری استفاده خواهد شد.

بررسی تاثیرات ترکیب پروپوفول-دکسمدتومیدین در القای بیهوشی در بیماران با افسردگی اساسی یا اختلال دو قطبی که جهت الکتروکانوالسیوتراپی به بیمارستان قدس سنندج مراجعه کرده بودند. پس از تقسیم بیماران با روش تصادفی سازی تولید اعداد تصادفی کامپیوتری، بیماران گروه مداخله 1، پروپوفول با دوز 1 میلیگرم/کیلوگرم همراه با دریافت 0.5 میکروگرم/کیلوگرم دکسمدتومیدین و در بیماران گروه مداخله 2، پروپوفول با دوز 1 میلیگرم/کیلوگرم، دریافت کردند. جهت کورسازی مطالعه، بیماران، ارزیابی کننده ی بیماران از گروه بندی بیماران مورد مطالعه آگاه نمی باشد.

معیارهای ورود: 1.سن 18 تا 50 سال 2.بیمار در کلاس 1 یا 2 ASA 3.بیمار تشخیص داده شده افسردگی ماژور یا اختلالات دو قطبی معیارهای عدم ورود: 1. سابقه ی بیماری های قلبی عروقی، کلیوی، کبدی و ریوی 2. سابقه ی بیماری روانی دیگر غیر از افسردگی اساسی یا احتلال دو قطبی 3. بیمار با سابقه ی ترومای به سر 4. بیمار با سابقه ی جراحی قلبی عروقی 5. بیمار با سابقه ی حساسیت به پروپوفول یا مواد غذایی مانند تخم مرغ یا سویا 6. بیماران دریافت کننده داروهای بوپروپیون و داروهای ضد تشنج 7. عدم رضایت پزشک معالج از شرکت بیمار در مطالعه

بیماران گروه اول، دریافت پروپوفول با دوز 1 میلیگرم/کیلوگرم همراه با دریافت 0.5 میکروگرم/کیلوگرم دکسمدتومیدین بیماران گروه دوم دریافت کننده پروپوفول با دوز 1 میلیگرم/کیلوگرم

- مدت زمان تشنج - مدت زمان ریکاوری - فشار متوسط شریانی - میزان بی قراری پس از ریکاوری - میزان درد پس از ریکاوری

تصادفی سازی با استفاده از تولید اعداد تصادفی کامپیوتری و به صورت تصادفی صورت خواهد گرفت. بدین صورت که هر عدد فرد تولید شده مربوط به گروه 1(قرار گیری بیمار در گروه مداخله) و هر عدد تصادفی تولید شده زوج، مربوط به گروه 2(قرارگیری بیمار در گروه کنترل) می باشد.

جهت کورسازی مطالعه، بیماران از اینکه در کدامیک از گروه های مطالعه قرار گرفته اند، مطلع نمی باشند. همچنین ترکیب دارویی آماده شده (دکسمدتومیدین-پروپوفول یا پروپوفول)، در حجم و ظاهر مشابه و توسط همکار پرستار بیهوشی که در مطالعه حضور ندارد، آماده شده و کدبندی می شود. پزشک متخصص بیهوشی که پروسیجر را نیز انجام می دهد از داروی تجویزی و گروه بندی بیماران مطلع نمی باشد. ارزیابی بیماران نیز توسط دستیار بیهوشی که از گروه بندی بیماران مطالعه نمی باشد صورت خواهد گرفت.