تاثیر ریتودرین خوراکی در درمان نازایی

هدف مطالعه بررسی اثر ریتودرین خوراکی بر میزان لانه گزینی جنین در بیماران تحت درمان با روش IVF-ICSI/ET است. معیارهای ورود به مطالعه: زنان دارای رحم نرمال در ارزیابی با هیستروسالپنگوگرافی یا هیستروسکوپی؛ نازایی بعلت فاکتور لوله ای؛ نازایی بعلت فاکتور مردانه غیر قابل توجیه. معیارهای خروج از مطالعه: زنان مبتلا به بیماریهای سیستمیک؛ نازایی بیماران به علت آندومتریوز پیشرفته لگنی؛ داشتن آندومتریومای بزرگتر از 2 سانتی متر. جمعیت مورد مطالعه افراد مبتلا به نازایی بین 20 تا 35 سال می باشند که کاندید برنامه IVF/ICSI شده اند.حدود 200 نفر از این افراد که جهت درمان به بخش نازایی بیمارستان الزهراء مراجعه می کنند بصورت راندوم انتخاب شده و به دو گروه مداخله و کنترل (هر گروه 100نفر) تقسیم می شوند. درمان بصورت تحریک تخمدانها به روش IVF مرسوم انجام شده وپس از برداشتن اووسیتها و باروری آنها در آزمایشگاه انتقال جنین 48 تا 72 ساعت پس از جمع آوری اووسیتها انجام می شود. پروفیلاکسی آنتی بیوتیکی بصورت استفاده از قرصهای اریترومایسین از زمان جمع آوری اووسیت بمدت 4 روز انجام شده ریتودرین خوراکی بصورت قرص 10mg ، BID از روز قبل از انتقال جنین شروع شده و به مدت یک هفته ادامه می یابدد. میزان لانه گزینی بعنوان پیامد اولیه تعریف شده است.

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی تبریز