بررسی تاثیر الگوی مراقبت پیگیر بر خودکارآمدی و تاب آوری بیماران تحت همودیالیز در یک بیمارستان منتخب نظامی

تعیین تاثیر الگوی مراقبت پیگیر بر خودکارآمدی و تاب آوری بیماران تحت همودیالیز

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، تخصیص تصادفی افراد به دو گروه کنترل و مداخله به روش بلوک، حجم نمونه 74 نفر و برای هر گروه 37 نفر، انجام مدل مراقبت پیگیر در گروه مداخله و انجام مراقبت های روتین در گروه کنترل

مطالعه در بیمارستان منتخب نظامی شهر تهران انجام خواهد شد. نحوه انجام مطالعه: تعیین جمعیت مورد مطالعه – اخذ رضایت نامه کتبی آگاهانه- تخصیص تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل – تهیه محتوای آموزشی – تکمیل پرسشنامه تاب آوری (کانر- دیویدسون) و پرسشنامه خودکارآمدی (شرر) در گروه مداخله و کنترل قبل از مداخله – در گروه مداخله اجرای فرایند الگوی مراقبت پیگیر( شامل 4 مرحله آشنا سازی، حساس سازی، کنترل و ارزشیابی) -تکمیل پرسشنامه تاب آوری و خودکارآمدی بعد از مداخله و گذشت دو ماه بعد از مداخله -در گروه کنترل انجام مراقبت های روتین و تکمیل پرسشنامه تاب آوری و خود کارآمدی در انتهای ماه اول و سوم – جمع آوری و تحلیل داده ها

سابقه بیش از یک سال همودیالیز سن کمتر از 60 سال و بیشتر از 18 سال نداشتن اختلالات روانپزشکی تمایل به شرکت در پژوهش سواد خواندن و نوشتن

در گروه مداخله، فرایند الگوی مراقبت پیگیر( شامل 4 مرحله آشنا سازی، حساس سازی، کنترل و ارزشیابی) انجام خواهد شد.در گروه کنترل مراقبت های روتین انجام خواهد شد.

تاب آوری ، خود کارآمدی

بیماران بر اساس معيارهاي ورود به روش تخصیص تصادفی به روش بلوک های متغیر در دو گروه توزیع خواهند شد. ( اگر A: گروه مداخله، B: گروه کنترل باشد بنابراین براي بلوك هاي 4 تایی شش حالت مختلف وجود خواهد داشت: AABB ،ABAB ،ABBA ،BBAA ،BABA ،BAAB که می توان بلوک ها روی کاغذ نوشت و از داخل کیسه برداشت)