اثربخشی درمان متمرکز بر هیجان بر اضطراب مرگ و تاب‌آوری در سالمندان: یک مطالعه تصادفی

تعیین اثر بخشی همزمان درمان هیجان مدار بر اضطراب مرگ و تاب آوری سالمندان است.

مطالعه کنونی یک پژوهش کاربردی و نیمه تجربی است که با اجرای طرح پیش آزمون، پس آزمون و مقایسه با گروه کنترل انجام می گیرد.

پس از موافقت مرکز نگهداری و توانبخشی سالمندان زاگرس شیراز،لیستی از سالمندان مرکز تهیه می گردد نمونه اصلی شامل تعداد 30 نفر انتخاب، که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب می شوند. از میان این 30 نفر 15 نفر به صورت تصادفی برای گروه آزمایش و 15 نفر نیز به عنوان گروه کنترل قرار می گیرند.

معیار ورود افراد به پژوهش داشتن نمره AMT بالای 8 و رضایت برای شرکت در پژوهش است. پس از اجرای آزمون AMT تعدادی از آنان که در این آزمون نمره پایین تر از 8 گرفتند، کنار گذاشته می شوند. معیار خروج افراد از تحقیق عدم توانایی شرکت سالمندان در جلسات گروه درمانی است.

با کمک دو پرسشنامه اضطراب مرگ تمپلر و تاب آوری کانر-دیویدسون، میزان اضطراب و تاب آوری سالمندان دو گروه کنترل و آزمایش اندازه گیری می شوند. گروه آزمایشی در 8 جلسه 90 دقیقه ای پروتکل درمان هیجان مدار گرینبرگ و واتسون شرکت داده خواهند شد و گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نمی نمایند. در پایان جلسات آموزشی، پس آزمون برای هر دو گروه مجددا با استفاده از دو پرشسنامه اضطراب مرگ تمپلر و تاب آوری کانر-دیویدسون، میزان اضطراب و تاب آوری آنها اندازه گیری می شود.

تعیین اثر بخشی همزمان درمان هیجان مدار بر اضطراب مرگ و تاب آوری سالمندان است.

در این مطالعه، ۳۰ نفر از سالمندان واجد شرایط به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس از مراکز سالمندان شهر شیراز انتخاب خواهند شد. پس از غربال‌گری اولیه و اخذ رضایت‌نامه آگاهانه، شرکت‌کنندگان به‌صورت تصادفی در دو گروه (گروه آزمایش: درمان متمرکز بر هیجان، و گروه کنترل: لیست انتظار) با نسبت مساوی ۱:۱ تقسیم خواهند شد. فرآیند تصادفی‌سازی از طریق توالی تصادفی تولیدشده با رایانه (مثلاً با استفاده از تابع RAND در نرم‌افزار Excel) انجام می‌گیرد. این توالی توسط پژوهشگری مستقل که در فرآیند جذب یا مداخله دخالتی ندارد، تهیه خواهد شد. برای پنهان‌سازی تخصیص گروه‌ها، فهرست تخصیص به‌صورت محرمانه در پاکت‌های مات، مهر و موم‌شده و شماره‌گذاری‌شده به ترتیب ورود قرار خواهد گرفت. این پاکت‌ها فقط پس از ورود نهایی هر شرکت‌کننده به مطالعه باز خواهند شد. این روش باعث می‌شود تقسیم‌بندی شرکت‌کنندگان در گروه‌ها به‌صورت بی‌طرفانه انجام شود و تعادل در حجم نمونه بین دو گروه حفظ گردد.