بررسی تاثیر همپوشانی لبه های زخم با گرافت جلدی در کاهش ایجاد اسکار هایپرتروفیک

بررسی تاثیر همپوشانی لبه های زخم با گرافت جلدی در کاهش ایجاد اسکار هایپرتروفیک

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ،کور نشده ، تصادفی شده، بر روی 74 بیمار. برای تصادفی سازی از روش بلوکه سازی استفاده خواهد شد.

مطالعه در بیمارستان امام رضا بیرجند استان خراسان جنوبی بر روی 74 بیمار که به صورت تصادفی ساده به دو گروه دو روش گرافت پوستی تقسیم می‌شوند. ابتدای مطالعه، 1 و 6 ماه پس از شروع مطالعه بیماران ارزیابی می شوند

بیماران بستری در بخش سوختگی کاندید پیوند گرافت بیمارستان امام رضا (ع) بیرجند در سال 1402 وارد مطالعه می‌شوند. معیار ورود به مطالعه: سوختگی درجه 2 و 3، رضایت بیمار جهت ورود به مطالعه و معیار خروج از مطالعه: بارداری، سابقه شیمی درمانی، دیابت، سوء مصرف مواد و دریافت داروهای سیستمیک مانند گلوکوکورتیکواستروئید خواهد بود.

بیماران مبتلا به سوختگی وارد مطالعه می‌شوند. محل اهدا کننده مناسب جهت گرافت بر اساس ناحیه سوختگی، ضخامت و رنگ محل اهدا کننده توسط فوق تخصص جراحی پلاستیک انتخاب می‌شود. پیوند پوست با ضخامت 0/4-0/6 میلی‌متر با استفاده از درماتوم قابل شارژ برداشت شده و به محل سوختگی مورد نظر منتقل خواهد شد و پیوند صورت می‌گیرد. محل‌های سوختگی بیماران به طور تصادفی به دو تکنیک همپوشان و برابر با لبه‌های زخم تقسیم می‌شود. در تکنیک همسان با لبه‌های زخم سوختگی، مساحت بافت برداشت شده دقیقا برابر با لبه‌های زخم در محل مورد نظر ترمیم می‌شود. در تکنیک همپوشان با حاشیه 2 میلی‌متری از هر طرف ترمیم و پیوند برای بیماران صورت می‌گیرد. سپس 5 الی 10 روز بعد از جراحی Staples از محل برداشته می شوند. درمان‌ پیشگیری کننده از اسکار البسه فشاردهنده برای زخم‌ها به طور یکسان تجویز می شود.

اسکار زخم سوحتگی درد

بیماران در دو ناحیه از مجموع سوختگی موجود در بدن بیماران که از لحاظ درصد سوختگی با یکدیگر همسان می‌باشند انتخاب و به روش تصادفی به دو روش گرافت 1.همپوشانی و 2.برابر با لبه‌های زخم سوختگی ترمیم خواهد شد. انتخاب محل و روش ترمیم به طور تصادفی ساده و به روش بلوک شده داخل یک پاکت بسته و مهر و موم شده که شامل محل سوختگی و ترمیم با گرافت به روش همپوشانی (A) یا محل سوختگی با گرافت به روش برابر با لبه‌های زخم سوختگی(B) تقسیم می شود. بدین صورت که ابتدا بلوکه‌های چهارتایی متنوعی ایجاد شد (AABB، BBAA،ABAB، BABA، ABBA و BABA). بطور تصادفی یکی از این بلوکه‌ها انتخاب می‌شود و بیماران در یکی از دو گروه A یا B تقسیم می شود. سپس برای سایر بیماران نیز بدین صورت تصادفی سازی انجام می‌گیرد.