بررسی تاثیر عمل جراحی استئوتومی فوقانی تیبیا (HTO) بر پارامتر های گیت آنالیز در بیماران مراجعه کننده به مرکز آموزشی و درمانی امام حسین (ع) بین سال 1400 و 1402

تعیین تاثیر عمل جراحی استئوتومی فوقانی تیبیا (HTO) بر پارامتر های گیت آنالیز در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان امام حسین (ع)

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، تصادفی شده، فاز 2 بر روی 15بیمار. برای تصادفی سازی از فانکشن rand نرم افزار اکسل استفاده شد.

قبل از انجام عمل جراحی بیماران مراجعه کننده به بیمارستان آموزشی و درمانی امام حسین (ع) ،تحت آنالیز گیت (حرکت) به وسیله دستگاه آنالیز حرکت قرار خواهند گرفت سپس عمل حراحی استئوتومی استخوان تیبیا (HTO) انجام خواهد شد و درمدت 6 ماه پس از عمل جراحی و زمانی که بیماران توانایی راه رفتن را داشته باشند و استخوان تیبیا به طور کامل جوش خورده باشد مجدد به وسیله دستگاه آنالیز حرکت دوباره تحت آنالیز گیت قرار خواند گرفت سپس اطلاعات با استفاده از چک لیست پر شده قبل و بعد از عمل جمع آوری و با هم مقایسه و با استفاده از روش های آماری توصیفی و میانگین و آزمون آماری کای اسکوئر، آزمون دقیق فیشر، آزمون تی زوجی و آزمون تی مستقل تجزیه و تحلیل خواهد شد

معیار ورود: درد وناتوانی ناشی از استئوارتریت، شواهد مبنی بر تغییرات ارتروزی محدود به یک کمپارتمان در زانو و معیار خروج: از دست دادن استخوان در کمپارتمان مدیال بیشتر از ۲ـ۳ میلی متر، زاویه فلکشن کنتراکچر بزرگتر از ۱۵ درجه، فلکشن زانو کمتر از 90 درجه، نیاز به اصلاح الایمنت بیشتر از ۲۰ درجه، وجود آرتریت التهابی، بیماری های عروقی محیطی علامت دار، لترال تیبیال سابلوکساسیون بیشتر از 1 سانتی متر می‌باشد.

مطالعه تک گروهی. مداخله: جراحی استئوتومی فوقانی استخوان تیبیا (HTO)

طول یک گام ; مدت زمان یک گام ;تعداد قدم ها ;سرعت گام ها

-