عنوان فارسی: بررسي تاثيرات درمان كمكي ميدان مغناطيسي پالسي كم فركانس در بيماران مبتلا به اختلال وسواسي جبري

بررسي تاثيرات درمان كمكي ميدان مغناطيسي پالسي كم فركانس در بيماران مبتلا به اختلال وسواسي جبري

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل به صورت دو سویه کور /تصادفی

این پژوهش، یک مطالعه کارآزمایی بالینی دو سو کور بر روی 30 بیمار مبتلا به اختلال وسواسی جبری در سال 1403 در بیمارستان های طالقانی و امام حسین تهران است.

رضایت به شرکت در مطالعه تشخیص اولیه OCD را بر اساس معیارهای راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، ویرایش پنجم حداقل شدت متوسط را بر اساس مقیاس وسواس فکری جبری (YBOCS; score ≥20) 18 تا 60 سال

بیماران با تشخیص اولیه OCD و علائم OCD باقیمانده با حداقل شدت متوسط را بر اساس مقیاس وسواس فکری جبری (YBOCS; score ≥16) وارد مطالعه شده به دو گروه مداخله و کنترل بر اساس قانون تخصیص تصادفی (با قرعه کشی و بدون جایگزینی و در نظر گرفتن توالی) تقسیم می شوند. روش LFMPF با استفاده از یک محرک Transcranial magnetic stimulator انجام می شود. پارامترهای تحریک در گروه مداخله به مدت 3 هفته به شرح زیر انجام می شود: فرکانس 10 , 15 , 20هرتز و با شدت0.1 تا 0.4 میلی تسلا ، 30 دقیقه (1200 پالس در روز) در 100٪ آستانه حرکتی استراحت، یک بار در روز، 3روز در هفته وبه مدت3هفته.

تعیین تاثيرات درمان كمكي ميدان مغناطيسي پالسي كم فركانس در بيماران مبتلا به اختلال وسواسي جبري می تواند باعث استفاده از این روش جهت افزایش احتمال موفقیت درمان بیماران دچار این اختلال با افزایش نمره مقیاس وسواس فکری -عملی ییل براون (YBOCS) و همچنین نمره همیلتون می گردد.

بیماران ورودی به مطالعه بر اساس قانون تخصیص تصادفی (با قرعه کشی و بدون جایگزینی و در نظر گرفتن توالی) به دو گروه تقسیم می شوند. مطالعه به شکل یک سو کور انجام خواهد شد به نحوی که بیماران از ماهیت درمان کمکی انجام شده و نحوه تصادفی سازی گروه ها کاملا بی اطلاع خواهند بود.

کورسازی مطالعه به شکل دوسوکور انجام خواهد شد به نحوی که بیماران از ماهیت درمان کمکی انجام شده و نحوه تصادفی سازی گروه ها کاملا بی اطلاع خواهند بود. با توجه به اینکه این درمان کمکی است و می بایست درمان بیمار به درستی انجام شود پزشک از وضعیت بیمار اطلاع ندارد و کورسازی در مورد پزشک نیز صورت می گیرد

تمامی داده ها پس از غیر قابل شناسایی کردن قابل یه اشتراک گذاری هستند.

یک سال پس از چاپ نتایج

دسترسی به داده ها برای تمامی محققان حوزه روانپزشکی و روانشناسی آزاد خواهد بود.

تنها تعهد به ذکر منبع لازم است و شرایط دیگری وجود ندارد

داده های این پژوهش پس از درخواست و اعلام نیاز توسط ایمیل می تواند در دسترس قرار گیرد.

متقاضی می تواند با بیان هدف و علت نیاز به داده های مستند در این پژوهش ، در صورت عدم تداخل با موارد فوق الذکر ، پس از یک ماه به داده ها دسترسی داشته باشد.