تأثیر گروه درمانی با رویکرد شناختی بر توانمندسازی والدین کودکان اوتیسمی مراجعه کننده به انجمن اوتیسم شهرتبریز، 1391.

(1) اهداف: هدف اصلی از این مطالعه تعیین تأثیر گروه درمانی با رویکرد شناختی بر توانمندی والدین دارای کودک اوتیسمی مراجعه کننده به انجمن اوتیسم شهر تبریز در سال 1391 می باشد. (2) طراحی: این مطالعه یک مطالعه تجربی با طرح "پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل" می باشد. (3) نحوه انجام: حجم نمونه این تحقیق 80 نفر برآورد شده است که 40 نفر در گروه تجربی و 40 نفر در گروه کنترل به طور تصادفی قرار خواهند گرفت. داده های این مطالعه به وسیله پرسشنامه فردی و اجتماعی و ابزار توانمندی خانوادگی کسب خواهد شد. (4) شرکت کنندگان شامل شرایط ورود: والدین دارای کودک اوتیسمی هستند که معیارهای ورود آنان عبارتند از: والدین دارای کودک اوتیسمی (18-4 ساله) که حداقل 6 ماه از تشخیص آن گذشته باشد؛ داشتن تحصیلات بالاتر از پنجم ابتدایی؛ نمره توانمندی کمتر از 45؛ نداشتن اختلال شناختی با علت عضوی؛ پدر خوانده یا مادر خوانده نبودن؛ نداشتن بیماری شدید جسمی یا روانی بنا به اظهار خودشان. (5)مداخلات: ابتدا پیش آزمون از هر دو گروه به عمل خواهد آمد. سپس گروه مطالعه 6 جلسه در گروه درمانی شرکت خواهند کرد، ولی گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نخواهد کرد. سپس پس آزمون از هر دو گروه به عمل خواهد آمد و در آخر نتایج دو گروه با یکدیگر مقایسه می گردد. (6) متغیر پیامد اصلی: افزایش توانمندی خانوادگی

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تبریز