تأثیر آموزش تلفیقی بر خودکارآمدی بیماران مبتلا به سرطان پستان و تنش خانواده آنان

هدف از مطالعه حاضر تعیین تاثیر آموزش تلفیقی برخودکارآمدی بیماران مبتلا به سرطان پستان و تنش خانواده آنان است. این پژوهش یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی است .شرکت کنندگان در پژوهش102 نفر از بیماران مبتلا به سرطان پستان و خانواده آنان مراجعه کننده به بیمارستان شهید قاضی دانشگاه علوم پزشکی تبربز میباشند.معیار ورود اصلی ابتلا به سرطان پستان و معیار خروج اصلی شرکت در برنامه های تحقیقاتی یا آموزشی مشابه است. بعد ازاخذ رضایت نامه کتبی آگاهانه بیماران به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم خواهند شد. در گروه تجربی مداخله (آموزش تلفیقی) حداقل در طی 2 جلسه حضوری انجام و مواردی مانند مفهوم بیماری ، عوارض جانبی مرتبط با شیمی در مانی ، تکنیکهای کاهش عوارض و غیره توسط پژوهشگر، آموزش داده خواهد شد. به علاوه مواد آموزشی به صورت بروشور به عنوان مکمل برنامه آموزشی در اختیار شرکت کنندگان قرار خواهد گرفت و نیز در هنگام لزوم با ایفای نقش بصورت ایفای نقش ،آموزشها ارائه خواهد شد. با گرفتن تماس تلفنی هفته ای یکبار به مدت 4 هفته نحوه پیروی از برنامه پیگیری ، به سوألات احتمالی پاسخ و راهنمایی¬های لازم توسط پژوهشگرارائه خواهد شد. گروه کنترل همان درمان و آموزش رایج را دریافت نموده و بعد از اتمام مطالعه به منظور رعایت ملاحظات اخلاقی مواد آموزشی در اختیارشان قرار خواهد گرفت. پس از اتمام مداخله، خودکارآمدی بیماران و میزان تنش خانواده آنها در دو گروه مداخله و کنترل،قبل و بعد از مداخله تعیین و مقایسه میگردد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تبریز