بررسی تاثیر مکمل کورکومین-پیپرین بر LDL اکسید شده و شاخص های استرس اکسیداتیو در بیماران دیابتی نوع 2 با LDL بالا

بررسی اثر تجویز مکمل کورکومین-پیپرین بر شاخص استرس اکسیداتیو و LDL اکسید شده در بيماران ديابتي تايپ ٢ با LDL بالا

کار آزمایی بالینی کنترل شده با دارونما دوسوکور تصادفی فاز 3 بر روی 60 بیمار استفاده از نرم افزار اکسل

در این مطالعه از بیماران با LDL بالا مراجعه کننده به بیمارستان ولیعصر زنجان در صورت تمایل به شرکت در مطالعه رضایت آگاهانه از آنها اخذ می شود. پس از 12 تا 14 ساعت ناشتایی، 5 سی سی خون برای اندازه گیری غلظت سرمی لیپیدها، LDL اکسیداتیو، پارامترهای اکسیداتیو استرس و سایر پارامترهای بیوشیمیایی سرم گرفته شده و در فریزر نگهداری می شود. شرکت کنندگان به طور تصادفی با استفاده از تقسیم بندی تصادفی به دو گروه مکمل و گروه دارونما تقسیم شدند.

گذشت 5 تا 10 سال از شروع دیابت,مصرف آتروواستاتين, هموگلوبین A1c گلیکوزیله (HbA1c) بین 7 تا 9 %, بیمارانی وارد مطالعه خواهند شد که سطح LDL خون آنها بیشتر از 100 میلیگرم بر دسی لیتر باشد

مکمل های گروه بیماران به مدت سه ماه روزانه کورکومین-پیپرین و بیماران گروه کنترل روزانه دارونما دریافت می کنند.

کلسترول لیپوپروتئین با چگالی کم (LDL-C)، کلسترول لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL-C)، تری گلیسیرید (TG)، کلسترول کل، قند خون ناشتا (FBS)،HBA1C, اکسیداتیوLDL مالون دی آلدئید و سوپراکسید دیسموتاز

از نرم افزار Random Allocation برای تقسیم تصادفی نمونه به دو گروه درمان و دارونما استفاده شد. خروجی نرم افزار مذکور شامل جدولی است که تعداد هر بیمار در هر گروه (مداخله یا دارونما) را نشان می دهد.

این مطالعه به صورت دوسوکور طراحی شده است و افراد شامل شرکت کنندگان و محققین از درمان انجام شده بی اطلاع نگه داشته شدند. ویال‌های دارو و دارونما بسته‌بندی و برچسب‌گذاری مشابهی دارند و تمامی داده‌های ثبت‌شده در پرسش‌نامه‌ها و نرم‌افزار کدگذاری می‌شوند.

زیرا اطلاعات شرکت کننده باید محرمانه بماند.