بررسی کاربرد پلاسما غنی از پلاکت(PRP) در بهبود عملكرد و ترميم در درمان شكستگی های مفصل فکی به روش بسته در بیماران ترومایی

ارزیابی اثر PRP در بهبود عملکرد و ترمیم درمان شکستگی مفصل فکی به روش بسته

کار آزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی و دو سویه کور، تصادفی شده به کمک نرم افزار random allocation ، فاز 2 بر روی 64 بیمار

بیماران دارای شکستگی مفصل فکی مراجعه کننده به بیمارستان های امام حسین و ولی عصر ناجا تهران که کاندید درمان به روش بسته می باشند به دو گروه تقسیم می گردند. میزان حداکثر باز شدن دهان و حرکات طرفی در هر دو گروه اندازه گیری می شود. هر دو گروه تحت بی هوشی عمومی تحت بستن آرچ بار قرار می گیرند. در گروه آزمایشی، 10 سی سی خون وریدی تهیه شده و پس از 2 مرحله سانتریفیوژ، PRP بدست می آید و در ناحیه شکستگی مفصل تزریق می گردد. هر دو گروه روز بعد جراحی تحت MMF قرار می گیرند. ارزیابی درد به کمک visual analogue scale(VAS) از بیماران هر دو گروه بلافاصله پس از جراحی و 2 الی 4 هفته بعد( زمان باز کردن MMF) ثبت می گردد. حداکثر میزان بازشدن دهان و حرکات طرفی بلافاصله پس از باز کردن MMF و 2 هفته بعد آن در هر دو گروه ثبت می گردد. بیماران و ارزیابی کنندگان از تزریق یا عدم تزریق PRP اطلاعی ندارند

بیماران دارای شکستگی مفصل فک مراجعه کننده به بیمارستان امام حسین و ولی عصر ناجا که کاندید درمان بسته باشند، سن بالای 18 سال داشته و اکلوژن قابل تکرار و با ثبات دارند. بیماران فاقد هرگونه سابقه بیماری های متابولیک استخوان یا مصرف داروهای موثر بر متابولیسم استخوان می باشند

در گروه مداخله، پس از بستن آرچ بار، از خون محیطی به کمک سانتریفیوژ کردن، PRP به دست آمده و در ناحیه شکستگی مفصل فکی تزریق می گردد.

میزان درد بر اساس VAS، حداکثر میزان باز شدن دهان، میزان حرکت طرفی فک

در این مطالعه، تصادفی سازی ساده به وسیله نرم افزار تولید توالی تصادفی( random allocation software) استفاده شد. پس از تخصیص 2 گروه مساوی 32 نفره ، از پاکت مهر و موم شده تیره دارای ترتیب مشخص با عدد جهت پنهان سازی تخصیص تصادفی استفاده شد

شرکت کنندگان پس از انتخاب پاکت مهر و موم شده، در یکی از گروه ها قرار می گیرند و به دلیل انجام مداخله حین بی هوشی عمومی، اطلاعی از اینکه حین عمل در ناحیه شکستگی PRP تزریق شده یا خیر ندارند. ارزیابی کنندگان پیامد هم از اینکه بیمار در کدام گروه بوده و آیا PRP دریافت کرده یا خیر اطلاعی ندارند. آنالیز کننده داده ها نیز از اینکه هر کدام از داده ها مربوط به کدام گروه است مطلع نیست.