تدوین یک برنامه گروهی توان‌بخشی توجه و بررسی اثربخشی آن بر توجه و جنبه‌های هیجانی در بیماران مبتلا به سکته مغزی ایسکمیک

هدف اصلی: تدوین یک برنامه گروهی توان‌بخشی توجه و بررسی اثربخشی آن بر توجه و جنبه‌های هیجانی (اضطراب و افسردگی) در بیماران مبتلا به سکته مغزی ایسکمیک

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با طراحی موازی، دو سویه کور، تصادفی‌شده، بر روی ۳۰ بیمار. برای تصادفی‌سازی از آخرین شماره کد ملی بیماران استفاده می‌شود

شرکت‌کنندگان از بیماران یک یا چند متخصص مغز و اعصاب در شهر تهران هستند. پس از بررسی سوابق و ارجاع از سمت متخصص، و بررسی معیارهای ورود و خروج، شرکت‌کنندگان واجد شرایط به طور تصادفی وارد گروه‌های مطالعه می‌شوند. در این مطالعه گروه آزمایش مداخله تدوین‌شده را، به مدت ۱۰ تا ۱۵ جلسه، دریافت می‌کنند. گروه گواه نیز فعال بوده و یک مداخله آموزشی عمومی را، در همین مدت، دریافت می‌کنند. پیش از اجرای برنامه، پس از آن، و همچنین یک ماه پس از اتمام آن، ارزیابی‌هایی برای سنجش میزان تغییرات احتمالی، از هر یک از شرکت‌کنندگان، به عمل می‌آید. این مطالعه در یک مرکز خدمات روان‌شناسی، واقع در شهر تهران، انجام می‌شود.

بیماران مبتلا به سکته مغزی از نوع ایسکمیک که در شرایط پایداری قرار دارند

گروه آزمایش، مداخله هدف، که یک برنامه توان‌بخشی توجه است را دریافت می‌کنند و گروه گواه مداخله آموزشی‌، که صرفاً نوعی مداخله برای آگاه‌سازی آن‌ها از بیماری‌ و سیر آن است را دریافت می‌کنند

توجه پایدار، توجه انتخابی، توجه منعطف، توجه تقسیم‌شده

تصادفی‌سازی ساده، براساس زوج یا فرد بودن رقم آخر کد ملی هر شرکت‌کننده خواهد بود. بدین ترتیب که اعداد زوج در گروه مداخله و اعداد فرد در گروه گواه قرار خواهند گرفت.

هدف اصلی از این مطالعه و مداخله‌های ارائه‌شده به صورت مستقیم به شرکت‌کنندگان گفته نمی‌شود؛ تنها به آن‌ها گفته می‌شود که مداخله‌هایی که دریافت می‌کنند، در جهت ارتقای کیفیت زندگی آن‌ها بعد از وقوع سکته مغزی است. هم‌چنین شرکت‌کننده‌های هر گروه با گروه دیگر در تماس نخواهند بود. از طرف دیگر، فرد آنالیزکننده نمی‌داند که کد مداخله دریافتی هر یک از شرکت‌کنندگان معرف کدام یک از گروه‌ها می‌باشد.