مقایسه ی اثر درمان توانبخشی شناختی به کمک رایانه و مصرف متیل فنیدیت (ریتالین) بر کنش های اجرایی و شدت نشانه های بالینی در کودکان مبتلا به نارسایی توجه/ فزون کنشی.

اهداف: مقایسه اثر توانبخشی شناختی به کمک رایانه و مصرف متیل فنیدیت (ریتالین) بر کنش های اجرایی و نشانه های بالینی اختلال نارسایی توجه/ فزون کنشی. طراحی: همتا شده، تصادفی، فاقد طرح کور، کنترل با استفاده از گروه آزمایشی دوم. جمعیت مورد مطالعه: معیارهای ورود: تشخیص ADHD؛ سن 7تا 11؛ 85<IQ. معیارهای خروج: اختلالات همراه شدید؛ تشنج؛ 85>IQ؛ معلولیت؛ بیماری جسمی شدید. حجم نمونه: مجموعاً 34 نفر. مداخلات: توانبخشی شناختی به کمک رایانه (14=n) و مصرف داروی متیل فنیدیت (20=n). سنجش: پیش آزمون، پس آزمون، پیگیری یک ماهه. ابزارهای سنجش: آزمون عملکرد پیوسته؛ آزمون فراخنای حافظه ارقام وکسلر؛ آزمون فراخنای صفحه ای؛ آزمون ریون؛ نسخه فارسی آزمون برج لندن؛ مقیاس سوانسون، نولان و پلهام (برای اندازه گیری شدت نشانه های ADHD). زمان: هر دو گروه در یک دوره 2 ماهه هم زمان در پژوهش شرکت کردند؛ گروه توانبخشی، 20 جلسه ی یک ساعته آموزش کنش های اجرایی را به صورت رایانه ای دریافت نمود و گروه دارودرمانی همزمان با آنها روزانه 2 تا 3 دوز ریتالین دریافت کردند. متغیرهای پیامد اصلی: تکالیف کنش های اجرایی و مقیاس شدت نشانه های اختلال نارسایی توجه/ فزون کنشی.

معاونت پژوهشی، دانشکده ی علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس