اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در نوجوانان مبتلا به اختلالات خوردن

هدف از مطالعه حاضر تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در نوجوانان مبتلا به اختلالات خوردن است.

پژوهش حاضر یک مطالعه کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، دوسویه کور، تصادفی شده است که به بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در نوجوانان مبتلا به اختلالات خوردن می پردازد. نمونه شامل 44 نفر از بیماران نوجوان مبتلا به اختلال خوردن می باشد که به صورت در دسترس انتخاب می شوند و بر اساس روش تصادفی سازی ساده در گروه های مداخله و کنترل (آموزش روانی برای اختلالات خوردن) گماشته می شوند.

محل انجام پژوهش کلینیک‌‌ چاقی، تغذیه و جراحی های کم تهاجمی بیمارستان رسول اکرم و کلینیک های تغذیه ارایه دهنده خدمات به نوجوانان مبتلا به اختلالات خوردن است. 44 نفر از بیماران نوجوان واجد شرایط پس از توضیح درمان و کسب رضایت آگاهانه، به صورت تصادفی در دو گروه مداخله (درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد) و کنترل ( آموزش روانی برای اختلالات خوردن) قرار خواهند گرفت

شرایط ورود: وجود تشخیص اختلال خوردن بر اساس ملاک‌‌های DSM-5 وسنین بین 10 تا 19 سال است. شرایط عدم ورود: وجود اختلالات روانپزشکی شدید، داشتن افکار جدی خودکشی، اختلال ارگانیک مغزی براساس گزارش خودبیمار، اختلال مصرف مواد و دریافت مداخلات درمان روانشناختی در یکسال اخیر است.

گروه مداخله درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد برای نوجوانان مبتلا به اختلالات خوردن را در هشت جلسه هفتگی، یک ساعته دریافت می کند. رویه های مداخله شامل آموزش روانی اختلال، ناامیدی خلاق، کنترل بعنوان مشکل، پذیرش، دهن آگاهی، شفاف سازی ارزشها و پیشگیری از عود است. گروه کنترل نیز پروتکل آموزش روانی برای اختلالات خوردن را 8 جلسه یک ساعته هفتگی دریافت می کند.

نشانه های اختلال خوردن، انعطاف ناپذیری تصویر بدن اجتناب تجربه ای و شفاف سازی ارزشها

شرکت کنندگان بر اساس روش تصادفی سازی ساده به دو گروه، مداخله (درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد) و گروه کنترل (آموزش روانی برای اختلال خوردن) تقسیم خواهند شد. تصادفي سازي ساده بر پايه يك توالي منفرد از تخصيص هاي تصادفي است. در ابتدا به هر یک از شرکت کننده ها یک کد عدد داده خواهد شد. سپس با استفاده از نرم افزار تصادفی سازی سایت https://www.sealedenvelope.com/، شرکت کنندها به صورت تصادفی و متوالی به دو گروه A و B (گروه مداخله و کنترل)، تخصیص داده می شود.

کورسازی در مورد ارزیاب و تحلیل‌‌گر آماری اعمال خواهد شد به این معنی که عواملی که می‌تواند باعث منحرف شدن نتیجه آزمایش شوند هم از دید تحلیل‌‌گر آماری و هم از دید ارزیاب مخفی می‌مانند. به علت ماهیت پژوهش شرکت‌‌کنندگان نسبت به فرآیند پژوهش کور نیستند همچنین به دلایلی از جمله انجام درمان‌‌ها توسط درمانگران عملاً کورسازی در مورد درمانگر امکان‌‌پذیر نمی‌‌باشد

اطلاعات بیشتری وجود ندارد