مقایسه تمرین درمانی اختصاصی و روتین پس از جراحی فتق دیسک ستون فقرات گردنی بر ناتوانی عملکردی، درد و مورفولوژی عضلات گردن

مقایسه تمرین درمانی اختصاصی و روتین پس از جراحی فتق دیسک ستون فقرات گردنی بر ناتوانی عملکردی، درد و مورفولوژی عضلات گردن

مطالعه از نوع کارازمایی بالینی کنترل شده تصادفی موازی دو سویه کور، دارای یک گروه کنترل و یک گروه آزمایش می باشد که بر روی 60 بیمار انجام می شود. برای تصادفی سازی از نرم افزار Random Allocation استفاده شد.

این مطالعه در آزمایشگاه بیومکانیک دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی بابل، بر روی بیمارانی که در اثر دیسک گردنی تحت عمل جراحی با رویکرد قدامی گردن قرار گرفته اند انجام خواهد شد. دو روش تمرین درمانی روتین و اختصاصی مورد بررسی و مقایسه قرار می گیرد. مطالعه دو سو کور می باشد به این ترتیب که هم بیمار و هم کسی که ارزیابی پیامدها را انجام می دهد از اینکه بیمار مربوطه به کدام گروه تعلق دارد بی اطلاع هستند.

1- سن بین 46 تا 70 سال 2- درد مداوم ومقاوم به درمان ناشی از فتق‌ دیسک ستون فقرات گردنی حداقل به مدت 2 ماه متوالی 3- یافته های کلینیکال تایید شده توسط MRI 4- بیمارانی که با رویکرد قدامی جراحی شده اند 5- ضعف اندام یا اندام‌های فوقانی قبل از عمل جراحی

گروه کنترل شامل بیمارانی است که پس از جراحی مراقبت های معمول را دیافت میکنند. گروه مداخله شامل بیمارانی است که علاوه بر مراقبت های معمول، تمرین درمانی اختصاصی دریافت می کنند.

پیامدهای اصلی شامل ناتوانی عملکردی، شدت درد، میزان دامنه حرکتی و تغییرات مورفولوژی (سطح مقطع و ضخامت) عضلات لونگوس‌کولای و مولتی‌فیدوس گردنی می باشد.

در این مطالعه، بیماران شرکت کننده واجد شرایط، بعد از دریافت موافقت آگاهانه، طبق پروتکل تقسیم تصادفی بلوکی (تولید شده توسط نرم افزار Random Allocation Software) به یکی از دو گروه کنترل و مداخله با نسبت 1:1 و در بلوک های 6 تایی تخصیص داده خواهند شد، به نحوی که محقق نمی‌تواند پیش بینی کند نفر بعد در کدام گروه از مداخله قرار گرفته است. کدها بترتیب در داخل پاکت های مات قرار خواهند گرفت و با ورود هر فرد جدید پاکت باز شده و تعلق فرد به گروه مربوطه مشخص می‌شود. پنهان سازی (Allocation concealment) به منظور پنهان سازي تخصيص تصادفي نیز کدهای ایجاد شده توسط نرم افزار، در پاکت های مات قرار داده خواهند شد تا مشخص نباشدنفر بعدی در کدام گروه قرار می‌گیرد.

این مطالعه به صورت دوسوکور انجام خواهد شد. بدین صورت که هم بیماران و هم فرد ارزیاب (همکار فیزیوتراپیست)، از اینکه بیماران به کدام گروه تعلق دارند کاملا بی اطلاع خواهند بود.