بررسي تاثير حضور حمایتی خانواده بر سطح اضطراب خانواده، رضایتمندی پرستاران و بهبودی بیماران بخش مراقبت ویژه

حضور اعضاي خانواده كنار بيمار در بخش مراقبت ویژه مي تواند باعث کاهش اضطراب آنها شده و اثرات مثبتي بر بهبود بيمار داشته باشد.لذا این مطالعه به منظور بررسي تاثير حضور حمایتی خانواده بر سطح اضطراب خانواده، رضایتمندی پرستاران و بهبودی بیماران بخش مراقبت ویژه انجام گردید. پس از تخصیص تصادفی بیماران(تروماي مغزي - کمای گلاسکوبین 5 تا 10- سن بین 18 تا 65 سال )، یک عضو خانواده هر بیمار (بستگان درجه اول - بالاتر از 18 سال-...) پرسشنامه اضطراب بیمارستانی را تکمیل کرده، در گروه مداخله، همان عضو در دو نوبت به مدت 6 روز مراقبتهای مورد نظر( ایجاد تحریکات حسی، انجام مراقبتهای اولیه نظیر تمیز کردن صورت ، حرکت اندامهاو....) را اجرا نمود. بعد از مداخله، اضطراب اعضای خانواده در هر دو گروه اندازه گیری و میانگین تغییرات آن با هم مقایسه گردید. ميانگين تغيير نمرات "آپاچي دو" برای بيماران هر دو گروه به عنوان معيار بهبودي، بعد از مداخله مقايسه و رضايتمندي پرستاران(کارشناس پرستاری-نوبت كاري در ساعات مداخله و...) قبل و پس از دوره مداخله توسط پرسشنامه سنجیده شد

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد