مقایسه تاثیر بالینی دگزامتازون به صورت تزریقی و موضعی بر عوارض پس از جراحی دندان مولر سوم نهفته مندیبل- یک مطالعه بالینی

بررسی تاثیر بالینی دگزامتازون به صورت تزریقی و موضعی بر عوارض پس از جراحی دندان مولر سوم نهفته مندیبل

پس از تصویب طرح در شورای پژوهشی دانشگاه و اخذ کد اخلاق، بیمارانی که شرایط شرکت در مطالعه را داشته باشند انتخاب خواهد شد. ابتدا تصادفی سازی انجام خواهد شد و سپس افراد به طور تصادفی به 3 گروه تقسیم می شوند. مطالعه به صورت دو سویه کورسازی خواهد شد.

در همه گروه‌ها تزریق بی‌حسی بلاک عصب اینفریور آلوئولار و لانگ باکال با کارپول لیدوکائین 2% حاوی اپی‌نفرین 1:80000 (دارو پخش، تهران، ایران) اعمال خواهد شد. پروسه جراحی دندان عقل توسط جراح فک و صورت صورت خواهد گرفت. پیگیری بیماران و ثبت عوارض آنها توسط دانشجوی سال آخر دندانپزشکی انجام خواهد شد.

1. سن بین 17 تا 35 سال 2. داشتن رضایت شخصی بیمار 3. داشتن دندان عقل نهفته مزیوانگولار در مندیبل 4. عدم استفاده از آنتی‌بیوتیک در سه هفته اخیر

I. گروه اول، گروهی که پس از جراحی فقط داروی مسکن (بروفن mg400) دریافت خواهد کرد (گروه کنترل). II. گروه دوم، گروهی که علاوه بر مسکن (بروفن mg400) فرم تزریقی دگزامتازون را دریافت خواهد کرد (گروه آزمایش). III. گروه سوم، گروهی که علاوه بر مسکن (بروفن mg400) فرم موضعی دگزامتازون را دریافت خواهد کرد (گروه آزمایش).

میزان حداکثر باز شدن دهان، با اندازه گیری فاصله بین لبه انسیزال دندان های سانترال با خط کش بررسی خواهد شد. این اندازه گیری قبل از جراحی،48 ساعت بعد از جراحی، و 7 روز بعد از جراحی مجددا تکرار خواهد شد. مشابه با مقالات پیشین برای سنجش میزان درد از visual analogue scale (VAS) استفاده خواهد شد. علاوه بر آن، تعداد قرص‌های مصرف شده نیز در سنجش میزان درد بیماران موثر است. میزان تورم به صورت بالینی، از تراگوس گوش تا گوشه خارجی دهان در سمت جراحی توسط یک نوار منطبق شده بر تقعر طبیعی صورت بیمار اندازه گیری خواهد شد.

در این مطالعه جهت تخصیص نمونه ها به گروه ها از روش بلوک تصادفی استفاده خواهد شد. بلوکها بصورت 3 تایی در نظر گرفته خواهند شد. انتخاب نوع گروه برای هر فرد از طریق سایت زیر انجام خواهد شد. www.sealedenvelope.com/simple-randomiser/v1/lists

مطالعه به صورت دو سو کورسازی می باشد و جراح و آماریست از گروه های بیماران اطلاعی نخواهند داشت. تنها یک نفر (دانشجو) که تزریق داروی بی‌حسی و کورتیکواستروئید را بر عهده دارد، از گروه بیماران آگاه خواهد بود. جراح و فردی که پیگیری بیماران را انجام می‌دهد و سطح درد و تورم آنها را ثبت می‌کند اطلاعی از گروه بیماران نخواهد داشت.