تاثير توانبخشي قلبي در منزل بر خودكارآمدي بيماران مراجعه كننده به مركز توانبخشي قلبي

هدف اين مطالعه تعيين تاثير تداوم برنامه توانبخشي قلبي در منزل بر خودكارآمدي بيماران در مقايسه با گروه كنترل طراحي: كارآزمايي باليني تصادفي شركت كنندگان: كليه بيماراني كه يك و نيم ماه بعد از CABG يا PTCA و انجام ارزيابي اوليه شامل اكوكارديوگرافي و تست ورزش توسط متخصص قلب به مركز سرپايي توانبخشي قلبي ارجاع داده مي شوند. معيارهاي ورود به مطالعه شامل سن 35-75 سال ، فقدان بيمار محدود كننده حركت، بيماري رواني، نارسايي قلبي درمان نشده، آريتمي و آنژين پايدار كنترل نشده مي باشد و بيماران در صورت عدم تمايل به شركت در مطالعه يا ايجاد هر نوع بيماري قلبي عروقي، آريتمي يا مشكل اسكلتي عضلاني در طول برنامه از مطالعه خارج خواهند شد. حجم نمونه بر اساس مطالعات قبلي با اطمينان 95 درصد، پاور 95 درصد، انحراف استاندارد 1/75 و 1/2 حدود 80 نفر، 40 نفر در هر گروه برآورد شده است. هر دو گروه برنامه روتين توانبخشي قلبي در مركز را دريافت خواهند كرد. علاوه بر اين گروه مداخله آموزشهاي تئوري و عملي در زمينه جنبه هاي مختلف توانبخشي قلبي همراه با دو بار ويزيت در منزل توسط پرستار بهداشت جامعه را در طول دوره پيگيري دريافت خوهند نمود. مقياس خودكارآمدي عمومي براي ارزيابي ميزان خودكارآمدي بيماران مورد استفاده قرار خواهد گرفت. اطلاعات جمع آوري شده با استفاده از نرم افزار Minitab و مدل آناليز داده هاي تكراري مورد تجزيه و تحليل آماري قرار خواهد گرفت. متغيرهاي پيامد اصلي: خودكارآمدي- تداوم برنامه توانبخشي در منزل

دانشگاه علوم پزشكي تبريز