بررسی تاثیر میدان الکترومغناطیسی منقطع بر روی درد و شاخص عملکرد در افراد مبتلا به التهاب فاشیای کف پایی

مقایسه تاثیر دو روش درمانی فیزیوتراپی رایج با فیزیوتراپی رایج همراه میدان الکترومغناطیسی روی نمره درد و شاخص عملکرد در بیماران مبتلا به التهاب فاشیای کف پا می باشد.

کارآزمایی بالینی دارای دو گروه مداخله و کنترل شامل کلا 40 نفر، دو سویه کور ، تصادفی شده به شیوه بلوکی تصادفی و با استفاده از جدول اعداد تصادفی میباشد.

در این مطالعه مقایسه دو روش درمانی غیر جراحی برای افراد مبتلا به التهاب فاشیای کف پا در مرکز خصوصی فیزیوتراپی سادات انجام می شود. تمام شرکت کننده ها قبل از درمان، از نظر میزان عملکرد پا و نمره درد کف پا به ترتیب با شاخص FFI و مقیاس VASمورد ارزیابی قرار می گیرند. همچنین بلافاصله بعد از آخرین جلسه و 4 هفته بعد از اتمام درمان، میزان عملکرد پا و نمره درد در افراد شرکت کننده ارزیابی می شود.ایجاد کورسازی دوسویه، بدین صورت خواهد بود که بیماران و فرد ارزیابی کننده از نحوه گروه بندی افراد اطلاعی نداشته باشند.

معیار ورود: سن بین 20 تا 68 سال؛ درد پاشنه و یا کف پا به مدت بیشتر از سه ماه ؛ درد پاشنه و یا کف پا با نمره 5 یا بیشتر طبق مقیاس VAS در هنگام صبح و پایان روز ؛ لمس دردناک با فشار موضعی در منشاء فاشیای کف پا معیار خروج: سابقه جراحی پا، وجود هرگونه آسیب، تزریق موضعی استروئید در 3 ماه گذشته ، بیماری التهابی سیستمیک، ایمپلنت فلزی، بارداری، شاخص توده ی بدنی بیشتر از30، دیابت، تومر

بیمارانی که در طی زمان انجام مطالعه به مرکز فیزیوتراپی مراجعه می کنند، در دو گروه 20 نفره تقسیم بندی می شوند؛ که گروه اول 10 جلسه فیزیوتراپی رایج (کنترل) و گروه دوم 10 جلسه فیزیوتراپی رایج به همراه مگنت تراپی (مداخله) را دریافت خواهند کرد.

نمره درد؛ شاخص عملکرد پا

بیماران به شیوه بلوکی تصادفی و با استفاده از جدول اعداد تصادفی توسط فردی بجز درمانگر و ارزیاب در دو گروه 20 نفره تقسیم بندی می شوند. در این مطالعه، ده بلوک چهارتایی وجود دارد که بطور تصادفی در هر بلوک چهارتایی، دو نفر از گروه مداخله و دو نفر از گروه کنترل قرار خواهند گرفت.

برای ایجاد کورسازی دوطرفه، بدین صورت خواهد بود که بیماران و نیز فرد ارزیابی کننده و آنالیزکننده آماری از نحوه گروه بندی افراد اطلاعی نداشته باشند و فردی بجز درمانگر، ارزیابی بیماران را انجام دهد. به عبارتی بیماران درجریان هستند که ما در این مطالعه دو گروه درمانی داریم، اما درمورد اینکه هریک در کدام گروه قرار میگیرند بی اطلاع هستند، زیرا در هر دو گروه از دستگاه مگنت استفاده می شود بااین تفاوت که در گروه کنترل دستگاه خروجی نخواهد داشت و فقط درمانگر از آن آگاه است، درواقع بدلیل اینکه دستگاه گرمایی تولید نمیکند، بیمار علایم خاصی هنگام روشن بودن دستگاه و برقراری جریان حس نمیکند. بنابراین در این مطالعه، بیماران و فرد ارزیابی کننده (فردی بجز درمانگر) کور هستند.