اثر پنتوکسی فیلین در اثربخشی، ایمنی، تحمل و رضایت از درمان لیزر دی اکسید کربن در بیماران مبتلا به اسکار سوختگی: کارآزمایی تصادفی کنترل شده کور

ارزیابی پنتوکسی فیلین خوراکی در اثربخشی، ایمنی، تحمل و رضایت درمانی لیزر دی اکسید کربن در بیماران مبتلا به اسکار سوختگی

دو گروه موازی مداخله ای، تصادفی شده و کور شده (ارزیابان و تحلیل گر دیتا) ، فاز 3 روی 44 بیمار اسکار سوختگی. تصادفی سازی توسط نرم افزار SPSS.

یک گروه تحت سه جلسه لیزر CO2 (DEKA SmartXide 2016، ایتالیا) با توان 12 وات قرار گرفتند. اpower 12 Watts; stacking 2; spacing, 800 µm, dwell time 800 µsec در فواصل زمانی 45 روزه و گروه دیگر همان پروتکل درمان لیزر CO2 را به همراه پنتوکسی فیلین 400 میلی گرم دو بار در روز به مدت چهار ماه دریافت کردند.

بیماران بین 18 تا 50 سال با اسکار سوختگی، با مقیاس اسکار ونکوور 5-12. بیماران مبتلا به عفونت زخم، اختلالات عروقی کلاژن مرتبط، یا بیماری های پوستی مزمن، اسکار کمتر از شش ماه سن داشتند یا سابقه درمان قبلی با کورتیکواستروئیدها، شیمی درمانی یا رادیوتراپی از مطالعه حذف شدند.

یک گروه (شاهد) تحت سه جلسه لیزر CO2 در فواصل 45 روزه قرار گرفتند و گروه دیگر (مداخله) همان پروتکل درمان لیزر CO2 را به همراه پنتوکسی فیلین 400 میلی گرم دو بار در روز به مدت چهار ماه دریافت کردند.

بهبود نمره VSS تحمل درمان عوارض جانبی رضایت بیماران

برای تصادفی سازی بیماران در این مطالعه از روش stratified block randomization توسط نرم افزار R استفاده شد. برای اطمینان از تعادل بین دو گروه، پارامتر های طبقه بندی (stratification) شامل سن و جنس انتخاب شدند. با توجه به بازه سنی بیماران که ۱۸-۵۰ سال بود دو زیرگروه سنی ۱۸ تا ۳۰ سال (جوان) و ۳۰ تا ۵۰ سال (میانسال) و برای جنسیت نیز مذکر یا مونث به عنوان زیر گروه های stratification انتخاب شدند و نهایتا نمونه ها به چهار strata ٬ مرد جوان - مرد مرد میانسال - زن جوان - زن میانسال تقسیم شدند. سپس با توجه به سایز هر بلاک از تابع randomization جهت تخصیص بیماران به دو گروه گروه A (لیزر Co2 + پنتوکسی فیلین) یا گروه B (لیزر CO2 به تنهایی) استفاده شد.

پزشكی كه پاسخ‌های درمانی را ارزیابی می کرد نسبت به گروه‌های درمانی بیماران نا آگاه بود. همچنین تحلیلگر داده ها نسبت به گروه ها نابینا بود. مراقبت کننده ای که درمان خوراکی ارائه کرد تنها فردی بود که از گروه آزمودنی ها مطلع بود. ارزیابان (انتخاب شده از دستیاران پوست کور شده) که پیگیری های بیماران را انجام دادند و پرسشنامه ها را تکمیل کردند و تحلیلگر داده ها (از خارج از گروه تحقیق) به طور کامل از تخصیص آزمودنی ها ناگاه بودند.