مقایسه پاسخ دهی تخمدان به تحريك تخمكگذاري در دو روش درمان دارویی وسیستکتومی لاپاراسکوپی درخانمهای نابارورمبتلا به کیستهای اندومتریومای تحت درمان روشهای کمک باروری

هدف ازاین مطالعه مقایسه پاسخ دهی تخمدان به تحريك تخمك گذاري پس از برداشتن کیست با لاپاراسکوپی و یادرمان طبی درخانمهای ناباروری که اندومتریوما دارند وکاندید روشهای کمک باروری هستندمی باشد. پیامد اصلی مامقایسه تعداد تخمکهای بدست آمده دراین دو روش است. نمونه شامل خانمهای نابارورباسن چهل سال وكمتر مبتلا به کیست اندومتریوماكه کاندید درمان با روشهای کمک باروری هستند. تشخیص اندومتریوما با مشاهده بافت هیپواکوی هموژن کروی درتخمدان طي سونوگرافی ترانس واژینال داده می شود. زوجهای نابارور با عامل مردانه ازنوعTESE (استخراج اسپرم ازبيضه) ياPESA (آسپيراسيون اسپرم ازاپيديديم از راه پوست) از مطالعه خارج می شوند. نمونه شامل هشتاد بیماراست که به دوگروه تقسيم می شوند: گروه اول بیماران با اندومتریومای بدون علامتی هستند که دیفرلین عضلانی دریافت می کنندوسپس تحت تحریک تخمک گذاری قرار می گیرند وگروه دوم: بیمارانیکه پس از برداشتن کیست تخمدان با لاپاراسکوپی وسپس تزریق دیفرلین تحت تحریک تخمک گذاری قرار می گیرند. بیماران دردو گروه قبل از شروع تحریک تخمک گذاری باگناتروپين هاماهیانه یک دوز عضلانی دیفرلین برای سه ماه متوالی دریافت می کنند. پس از مشاهده حداقل دوفولیکول 18 ميلي متر در سونوگرافی ترانس واژینال HCG ده هزار واحدعضلانی تزریق می گردد. مرحله بعد پانکچر تخمدان باهدایت سونوگرافی ترانس واژینال زیربيهوشي عمومي 36ساعت بعد است. سه روز پس از پانکچر انتقال جنین از طریق سرویکس صورت می گیرد. دراین مطالعه پيامدهاي زير دردوگروه با يكديگر مقايسه مي شوند:تعداد تخمکهای بدست آمده،فولیکولهای غالب، جنين ها؛ کیفیت جنین ها؛ میزان لقاح، حاملگی شیمیایی وکلینیکی .

معاونت پژوهشي دانشگاه علوم پزشکی تهران