اثربخشی مدل گراس در تنظیم هیجان روی باورهای غیرمنطقی در بیماران با خطر خودکشی: کارآزمایی بالینی با گروه کنترل

بررسی اثربخشی مدل گراس در تنظیم هیجان روی باورهای غیرمنطقی در بیماران با خطر خودکشی

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، یک سویه کور، تصادفی شده، بر روی 30 بیمار استفاده شد. به هر کدام از شرکت کنندگان یک کد اختصاصی داده می شود. افرادی که دارای کد زوج هستند در گروه کنترل (15 نفر) و افرادی که کد فرد دارند در گروه آزمایش (15 نفر) طبقه بندی می شوند. آزمونگر در تقسیم آنها هیچ نقشی ندارد.

شرکت کنندگان به تعداد 30 نفر از بیماران که براساس غربالگری صورت گرفته در بدو ورود به بیمارستان ابن سینا شهر شیراز، نمره بالا در مقیاس افکار خودکشی داشتند و پرسشنامه های تنظیم هیجانی گروس و جان، مقیاس افکار خودکشی بک، باورهای غیر منطقی جونز 40 سوالی، مقیاس ناامیدی بک و مثلث شناختي بکهام و همکاران، قبل از مداخله، بعد از مداخله و یک ماه بعد از مداخله، توسط هر دو گروه تکمیل خواهد شد و و با نرم افزار SPSS مورد آنالیز قرار خواهد گرفت. برای بررسی اثربخشی مدل گراس در تنظیم هیجان، جلسات گروه درمانی برای گروه آزمایش طراحی شده است. گروه کنترل آموزش های مرتبط با سلامت عمومی دریافت می کنند و از مداخله گروه آزمایش هیچ اطلاعی ندارند.

شرایط عمده ورود به مطالعه قبل از تصادفی سازی: 1) دارای نمره بالا در مقیاس خودکشی باشد. 2) دارای ثباث خلقی باشد. شرایط عمده عدم ورود به مطالعه قبل از تصادفی سازی: بیمارانی که علاقه به شرکت در طرح را ندارند.

گروه آزمایش، گروهی است که جلسات گروه درمانی به روش مدل گراس برای آنها اجرا می شود. گروه کنترل، گروهی است که آموزش های مرتبط با سلامت عمومی را دریافت می کنند.

تنظیم هیجان، مدل گراس، باورهای غیرمنطقی، خطر خودکشی

پژوهش حاضر به صورت کارآزمایی بالینی یک سوکور انجام خواهد شد که اعضای نمونه به تعداد 30 نفر از بیماران که براساس غربالگری صورت گرفته در بدو ورود به بیمارستان ابن سینا شهر شیراز، نمره بالا در مقیاس افکار خودکشی داشتند، در پژوهش وارد می شوند؛ به هر کدام از شرکت کنندگان یک کد اختصاصی داده می شود. افرادی که دارای کد زوج هستند در گروه کنترل (15 نفر) و افرادی که کد فرد دارند در گروه آزمایش (15 نفر) طبقه بندی می شوند.