بررسي تاثير پلاسماي غني از پلاكت با روش تزريق در بيضه، بر ميزان شاخص شكستگي DNA اسپرم مردان نابارور مبتلا به اليگواستنوتراتوزواسپرمي شديد

تعیین تاثیر پلاسمای غنی از پلاکت با روش تزریق در بیضه، بر میزان شاخص شکستگی DNA اسپرم مردان نابارور مبتلا به الیگواستنوتراتوزواسپرمی شدید

کارآزمایی بالینی دارای دو گروه کنترل و مداخله یه سویه کور که به صورت تصادفی بلوکی تخصیص یافته و شامل 160 نمونه که در دو گروه 80 نفره تقسیم شده اند

پژوهش حاضر یک کارآزمایی بالینی تصادفی که در کلینیک ناباروری بیمارستان فاطمیه همدان و در سال 1402 بر روی مردان نابارور کاندید درمان نازایی مبتلا به الیگواستنوتراتوزواسپرمی انجام می شود. افراد شامل دو گروه که به صورت تصادفی بلوکی اختصاص یافته و گروه کنترل درمان روتین دریافت می کند و گروه مداخله تزریق پلاسمای غنی از پلاکت در بیضه را دریافت می کند. در این مطالعه افراد شرکت کننده از گروه تخصیصی بی اطلاع و یک سو کور می باشد.

معیارهای ورود: محدوده سنی 45-20 سال، تعداد اسپرم کمتر از 20 میلیون، حرکت کمتر از 5*106ml، تحرک پیشرونده< 20%، مورفولوژی طبیعی <10%. معیارهای عدم ورود: دریافت درمانهای دیگر نظیر هورمون تراپی، ابتلا به بیماری های زمینه ای (مثل دیابت، بیماری کلیوی، کبدی، اعتیاد به مصرف مواد مخدر و الکل) و انواع سرطان و دریافت درمان های شیمی درمانی، وجود علایم عفونت در مایع سمن، واریکوسل

گروه مداخله شامل افراد مطالعه که تزریق داخل بیضه پلاسمای غنی از پلاکت را دریافت می کند. گروه کنترل شامل افرادی که فقط درمان های روتین را دریافت می کنند.

شاخص شکستگی DNA اسپرم

تصادفی سازی به روش بلوکی انجام میشود. 18 برگه کاغذی تهیه و بر روی 9 کاغذ حرف A و 9 برگ دیگر حرف B نوشته و داخل کشو میز می گذاریم و با مراجعه هر فرد واجد شرایط ورود به مطالعه یکی از برگه ها به صورت تصادفی به فرد اختصاص داده و بر اساس حرف A یا B به گروه مداخله و کنترل تعلق می‌گیرد.

افراد شرکت کننده در مطالعه نسبت به گروه تخصیص یافته بی اطلاع هستند