مقایسه ی متوکلوپرامید با اریترومایسین بر روی میزان پنومونی آسپیراسیون در بیماران اینتوبه و تحت تهویه ی مکانیکی

مقایسه ی اثر متوکلوپرامید و اریترومایسین بر میزان بروز پنومونی آسپیراسیون در بیماران تحت تهویه ی مکانیکی

کارآزمایی بالینی فاز 3 یک سو کور، گروه های موازی، تصادفی شده بر روی 150 بیمار که برای تصادفی سازی از بلوک های 4 تایی طبق جدول تصادفی تولید شده توسط نرم افزار Randomization Main استفاده خواهد شد.

این مطالعه بر روی 150بیمار اینتوبه تحت تهویه مکانیکی بستری بخش مراقبت های ویژه ی تروما و بخش مراقبت های ویژه ی داخلی بیمارستان شهید محمدی بندرعباس انجام خواهد شد. بیماران با تصادفی سازی بلوکی به دو گروه تقسیم خواهند شد. گروه مداخله 1 متوکلوپرامید 10 میلی گرم هر 8 ساعت و گروه مداخله 2 اریترومایسین 50 میلی گرم هر 6 ساعت دریافت خواهند کرد. بیماران توسط ارزیابان نا آگاه از گروه بندی به مدت 72 ساعت از نظر بروز پنومونی آسپیراسیون تحت نظر قرار خواهند گرفت.

معیارهای ورود: سن 17 تا 70 سال، بیماران اینتوبه تحت تهویه ی مکانیکی، بستری در ICU معیارهای خروج: بیماری ریوی زمینه ای، کوفتگی ریوی، آمبولی ریوی، پنومونی در بدو بستری، مصرف کورتیکواستروئید، ایست قلبی تنفسی، سندرم دیسترس حاد تنفسی به علل خارج ریوی، مرحله ی پایانی از کار افتادگی کلیه

گروه مداخله 1: متوکلوپرامید 10 میلی گرم هر 8 ساعت گروه مداخله 2: اریترومایسین 50 میلی گرم هر 6 ساعت

میزان پنومونی آسپیراسیون

تصادفی سازی با بلوک های 4 تایی طبق جدول تخصیص تصادفی حاصل از نرم افزار Randomization Main بدون پنهان سازی بدین صورت که 150 بیمار به 36 بلوک 4 تایی و 2 بلوک 3 تایی تقسیم می شوند و هر بلوک 4 تایی و سپس 2 بلوک 3 تایی طبق جدول به صورت تصادفی به یکی از گروه ها تخصیص داده خواهند شد.

تشخیص پنومونی آسپیراسیون توسط پزشکان فوق تخصص بخش مراقبت های ویژه و پزشک فوق تخصص ریه بر اساس یافته های بالینی و تصویربرداری بیمار گذاشته می شود که این افراد از گروه بندی بیماران اطلاعی نخواهند داشت بنابراین مطالعه با کورسازی ارزیابان انجام خواهد شد.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد.