بررسی اثر لوامیزول در کاهش تعداد عود در کودکان مبتلا به سندرم نفروتیک ایدیو پاتیک با عود مکرر /وابستگی به استروئید

عود مکرر یا وابستگی به استروئید به دلیل نیاز به استفاده طولانی مدت از استروئید و عوارض ناشی از آن یکی از معضلاتی است که دربرخورد با سندرم نفروتیک ایدیوپاتیک در مقابل پزشک قرار دارد.تعدادی از داروها شامل سیکلوسپورین سیکلوفسفامید کلرامبوسیل مایکوفنولات موفتیل بعنوان داروهای خط دوم برای کاهش دوز استروئید استفاده میشوند. ولی اکثر آنها عوارض جانبی شدیدی دارند. لوامیزول یک داروی ضد کرم است که به عنوان یک عامل کاهنده دوز استروئید در سندرم نفروتیک ایدیوپاتیک استفاده شده است.با توجه به عوارض کمتر لوامیزول در مقایسه با دیگر داروهای استفاده شده به این منظور تاثیر آن در کاهش تعداد عودها و دوز تجمعی استروئید درسندرم نفروتیک ایدیوپاتیک وابسته به استروئید یا با عود مکرر میتواند به پزشکان اجازه دهد از آن بعنوان خط اول داروهای کاهنده دوز استروئید استفاده کنند.در این مطالعه بالینی 30 کودک 1-14 ساله مبتلا به سندرم نفروتیک ایدیوپاتیک وابسته به استروئید یا با عود مکرر در زمان عود تحت درمان با پردنیزولون 40 میلیگرم/مترمربع/روز قرار می گیرندوپس از دستیابی به رمیسیون لوامیزول 2.5میلیگرم/کیلوگرم یکروز در میان شروع میشود و پردنیزولون 0.5 -1 میلیگرم/کیلوگرم یکروز در میان داده میشود.از دوز پردنیزولون بتدریج تا قطع کامل یا حداقل دوز موثر کاسته میشود. میزان پروتئینوری و علایم بالینی بیمار هر 1-2 ماه وآنزیمهای کبدی و شمارش سلولهای خونی هر 4 ماه بررسی میشود.نقطه پایان مطالعه نیاز به داروی دیگری غیر از لوامیزول برای کنترل بیماری یا قطع لوامیزول و پردنیزولون با هم بدلیل عدم نیاز به ادامه درمان میباشد. سپس تعداد عودها ودوز پردنیزولون مصرفی قبل وبعد از شروع لوامیزول با هم مقایسه میشود.

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه