بررسی تأثیر راه رفتن بر واکنش‌های پوسچرال ،درد و ناتوانی دربیماران کمردرد مزمن غیراختصاصی

تعیین تأثیر راه رفتن بر واکنش های پوسچرال، درد و ناتوانی بیماران کمردرد مزمن غیر اختصاصی

مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی دارای دو گروه کنترل با درمان روتین فیزیوتراپی وگروه مداخله باتمرینات راه رفتن روی تردمیل تصادفی شده بر روی ۳۰ بیمار خواهد بود

این مطالعه در شهر زاهدان، کلینیک فیزیوتراپی رزمجومقدم دانشگاه علوم پزشکی بر روی بیماران داوطلب دارای کمردردمزمن غیراختصاصی انجام خواهد گرفت. بیماران به صورت تصادفی در یکی از گروههای درمان روتین ویادرمان پیاده روی وارد خواهند شد.

1) خانم ها و آقایان سن بین 18-45 سال 2)درد مزمن کمر در ناحیه بین دنده دوازدهم و کفل بدون ارجاع به اندام تحتانی که بیش از سه ماه طول کشیده شده و علت خاصی نداشته باشد 3)توانایی بیماران برای 20 دقیقه پیاده‌روی روزانه شرایط عدم ورود: 1) وجود تاریخچه اختلال نورولوژیک 2) بیماری‌های رماتیسمی و التهابی 3) سرطان 4) ضایعات طناب نخاعی 5) سابقه عمل جراحی کمر و شکم 6) آسیب‌های ساختاری ستون فقرات 7) بارداری یا سابقه‌ی وضع حمل در یک سال اخیر 8) سابقه تمرین درمانی در ۳ماه اخیر

گروه اول یاگروه کنترل درمان وتمرینات روتین فیزیوتراپی دریافت خواهندکرد و گروه دوم درمان روتین فیزیوتراپی را به همراه تمرین راه رفتن رو به جلو، عقب و به طرفین روی تردمیل، انجام خواهند کرد.

شاخص های تعادلی استاتیک ، شاخص تعادل دینامیک ، دردوناتوانی

به تعداد بیمارانی که در هر گروه وجود دارد،نوع درمان(گروه درمان الکتروتراپی وتمرینات روتین فیزیوتراپی و یا گروه درمان روتین الکتروتراپی فیزیوتراپی رابه همراه تمرینات راه رفتن روی تردمیل شامل راه رفتن روبه‌جلو، راه رفتن رو به عقب و راه رفتن به طرفین)بر روی کاغذنوشته می شود و هر کاغذ در درون یک پاکت در بسته قرار میگیرد.در ابتدای جلسه درمانی هربیمار، یکی از پاکتها به صورت تصادفی توسط درمانگر برداشته می شودو براساس آن تکنیک درمان بیمار انتخاب می شود.در صورت خروج هریک از بیماران از مطالعه،پاکت مربوط به گروه درمانی بیمار خارج شده،مجددا، جایگزین می شودو پاکتها مخلوط میگردند.